σμήννεφα

Ισχύει.

2011-09-30T06:55:00.000-07:00

Έχω πολύ καιρό να κάνω κάποια ανάρτηση.
Μάλλον θα φταίει αυτό...

Φίλοι μου, όλα όσα γράψατε στην άμμο αυτό το καλοκαίρι, ισχύουν.

Η θλίψη του σώματος

2011-08-02T05:35:00.000-07:00

Η θλίψη του σώματος είναι δύο μάτια από νερό που εχθρεύονται τους
κωπηλάτες ένα σύννεφο μια απορία είναι ο χαμένος ύπνος είναι και
το παράπονο η μουσική που δεν έχει λόγια παρά έγχορδα δάκρυα είναι
η θλίψη του σώματος το μαύρο μου πουλόβερ είναι που αποκρούει
το φως η θλίψη του σώματος ένα τίποτα είναι ένα φτερό ένα γεια σου
ένα κορίτσι η θλίψη του σώματος το απόγευμα μια πόλη που τη στοίχειωσαν
οι ακατοίκητοι η θλίψη του σώματος είναι.

Στέλλα Βλαχογιάννη

Πολύ ενθουσιάζομαι,μέσα στο χαμό όταν ανακαλύπτω νέα, για μένα, ποιήματα...

Schwarzfahrer του Pepe Danquart

2011-07-28T05:08:00.001-07:00

Τρώω εισιτήρια εγώ
Ξεφουσκώνω λάστιχα εγώ
Ρίχνω ζάχαρη στο ρεζερβουάρ εγώ
ξεχνάω το τσιγάρο μου αναμμένο και πιάνει φωτιά εγώ.

θα συμφωνούσε και η Amy Winehouse...

2011-07-25T11:20:00.000-07:00

Μισέλ Φουκώ

Περί αλλοτινών χώρων (Des espaces autres) (1967), Ετεροτοπίες

Η δεύτερη αρχή αυτής της περιγραφής των ετεροτοπιών, είναι ότι μια κοινωνία, κατά την ιστορική εξέλιξή της, μπορεί να κάνει μια ήδη υπάρχουσα ετεροτοπία, η οποία δεν εξαφανίστηκε ποτέ, να λειτουργήσει κατά τρόπο τελείως διαφορετικό. Πράγματι, κάθε ετεροτοπία διαθέτει μια σαφή και καθορισμένη λειτουργία σε μια κοινωνία, και η ίδια ετεροτοπία μπορεί, ανάλογα με την συγχρονικότητα της κουλτούρας στην οποία βρίσκεται να έχει μια διαφορετική λειτουργία.

Παίρνω για παράδειγμα την παράξενη ετεροτοπία του νεκροταφείου. Το νεκροταφείο είναι σίγουρα ένας τόπος διαφορετικός από τους συνήθεις πολιτισμικούς χώρους. Πρόκειται για έναν χώρο ο οποίος συνδέεται κατά βάση με όλους τους χώρους μιας πόλης ή μιας κοινωνίας ή ενός χωριού, καθώς κάθε άτομο, κάθε οικογένεια έχει συγγενείς στο νεκροταφείο.

Στη δυτική κουλτούρα, το νεκροταφείο πρακτικά υπήρχε πάντα. Έχει υποστεί όμως σημαντικές μεταβολές. Μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, το νεκροταφείο βρισκόταν στο κέντρο της πόλης, δίπλα στην εκκλησία προσφέροντας διάφορες δυνατότητες ταφής. Υπήρχε ο ομαδικός τάφος εντός του οποίου τα πτώματα έχαναν και το τελευταίο ίχνος ατομικότητας. Υπήρχαν ορισμένοι ατομικοί τάφοι, και υπήρχαν και τάφοι στο εσωτερικό της εκκλησίας.

Οι τελευταίοι αυτοί τάφοι χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες, είτε απλές ταφόπλακες με μια επιγραφή, ή μαυσωλεία με αγάλματα. Το νεκροταφείο αυτό, το οποίο στεγαζόταν στον ιερό χώρο της εκκλησίας, έχει λάβει μια τελείως διαφορετική μορφή στους μοντέρνους πολιτισμούς και κατά παράξενο τρόπο, η δυτική κουλτούρα εγκαινίασε αυτό που αποκαλούμε λατρεία των νεκρών σε μία εποχή όπου ο πολιτισμός έχει γίνει, όπως λέμε πολύ γενικά, «άθεος». Κατά βάση, ήταν απόλυτα φυσικό σε μια εποχή αληθινής πίστης στην ανάσταση των νεκρών και στην αθανασία της ψυχής να μην αποδίδεται η δέουσα σημασία στις σορούς των νεκρών.

Αντιθέτως, από τη στιγμή που οι άνθρωποι δεν είναι πλέον απολύτως σίγουροι ότι έχουν ψυχή, ή ότι το σώμα τους θα αναστηθεί, πρέπει ίσως να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στην σορό του νεκρού, που αποτελεί εν τέλει το μοναδικό ίχνος της ύπαρξής μας ανάμεσα στον κόσμο και τις λέξεις.

Σε κάθε περίπτωση, μόλις από τις αρχές του 19oυ αιώνα έχει ο καθένας μας το δικαίωμα στο μικρό κουτί του για την μικρή προσωπική του αποσύνθεση. Από την άλλη πλευρά όμως, μόλις από τις αρχές του 19ου αιώνα τα νεκροταφεία άρχισαν να τοποθετούνται στα εξωτερικά όρια των πόλεων. Σε συνάρτηση με αυτήν την εξατομίκευση του θανάτου και την μικροαστική ιδιοποίηση του νεκροταφείου γεννήθηκε η εμμονή του θανάτου ως «ασθένεια».

Οι νεκροί θεωρούνται ότι φέρνουν αρρώστιες στους ζωντανούς, και η παρουσία και η εγγύτητα των νεκρών πολύ κοντά στα σπίτια, πολύ κοντά στην εκκλησία, σχεδόν στη μέση του δρόμου, είναι αυτή που διασπείρει τον ίδιο τον θάνατο. Το μεγάλο αυτό ζήτημα της ασθένειας που μεταδίδεται από τα νεκροταφεία παρέμεινε έως το τέλος του 18ου αιώνα και μόνο κατά τη διάρκεια του 19^ου αιώνα ξεκίνησαν οι μετακινήσεις των νεκροταφείων προς τα προάστια. Τα νεκροταφεία δεν αποτελούσαν πλέον τον ιερό και αθάνατο άνεμο της πόλης, αλλά την «άλλη πόλη», όπου κάθε οικογένεια κατέχει τη δική της σκοτεινή κατοικία.

Aπόσπασμα κειμένου. Γράφτηκε στην Τυνησία το 1967 και δημοσιεύθηκε την άνοιξη του 1984. Μισέλ Φουκώ, Ομιλίες και Γραπτά 1984, Περί αλλοτινών χώρων (διάλεξη στη λέσχη αρχιτεκτονικών μελετών, 14 Μαρτίου 1967). Architecture, Mouvement, Continuité, τεύχος 5o, Οκτώβριος 1984, 46-49.

can i love you more

2011-07-14T05:45:00.000-07:00

i & you & is

NONLECTURE FOUR

''Simple people,people who don't exist,prefer things which don't exist,simple things. "Good" and "bad" are simple things. You bomb me = "bad." I bomb you = "good." Simple people(who,incidentally,run this socalled world)know this(they know everything)whereas complex people—people who feel something—are very,very ignorant and really don't know anything. Nothing,for simple knowing people,is more dangerous than ignorance. Why? Because to feel something is to be alive''.

e.e. cummings; απόσπασμα από την ποιητική συλλογή ''six nonlectures''.

υγ: τoν πίνακα ζωγράφισε ο Alexander Tinei και έχει τίτλο "can i love you more", 2008.

2011-07-12T04:48:00.000-07:00

«Κάθε τι κάτω από τον ουρανό βυθίζεται στο απόλυτο χάος- η κατάσταση είναι εξαιρετική»!

Μάο Τσετούνγκ

Η ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΡΤΕΡ...

2011-06-17T08:36:00.000-07:00

Εμφύλιος (1947).

O Πωλ Πόρτερ, επικεφαλής της Αποστολής Οικονομικής Έρευνας, απεσταλμένος του αμερικανού προέδρου Τρούμαν, καταφθάνει για να προαναγγείλει την αλλαγή φρουράς: από τον βρετανικό έλεγχο της ελλάδας, στον αμερικάνικο. Αποστολή του ήταν να ελέγξει κατά πόσο θα συνέφερε στις ΗΠΑ μια επέμβαση (στρατιωτική – οικονομική) στην Ελλάδα. Μέσα σε δυο μήνες (28 Μαρτίου 1947), ο Πόρτερ κατέθεσε την έκθεσή του στη Βουλή των ΗΠΑ, η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα παρακάτω:

«Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν έπίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδοσκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μίαν αθλίαν ζωή. Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις το σύνολον του πληθυσμού θα επέφερεν ελάχιστην βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώσεως. Αλλ' οπολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της πτώχειας, συντείνει εις το να εξοργίζη τας μάζας και να υπογραμμίζη την δυστυχίαν των πτωχών.

Η κλίκα των εφοπλιστών είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Απ' ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να ζητάει συνέχεια ξένη βοήθεια για να διατηρεί την εξουσία της και να διασώζει συνέχεια τα προνόμια μιας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.…Οι περισσότεροι απ' αυτούς είναι άνθρωποι πολύ ευχαριστημένοι, που μιλάνε πολύ καλά τ' αγγλικά. Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα. Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντικότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών. Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα, μια ποικιλία απ' τα πιο φίνα κρασιά και φαγητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αριστοκρατικών σπορ. Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή...».

Είναι κι αυτή η ιστορία που συνεχώς επαναλαμβάνεται.

Και εντάξει αυτοί είχαν ΕΑΜ.

Εμείς?Τι?

2011-06-12T05:18:00.000-07:00

Στα χρόνια που η αρρώστια θεωρείται έγκλημα.

Β΄ πτέρυγα τοξικομανών στη Θήβα. Χρήστες – γυναίκες για εξόντωση στα μπουντρούμια τους. Η σκληρή πτέρυγα της όμορφης φυλακής τους. Δήθεν. Όλα. Σκληρές οι τοξικομανείς κατάδικοι;

40–50 γυναίκες στοιβαγμένες σε 5 άθλιους θαλάμους, σαν τις μαϊμούδες στο τσίρκο. Μαζί με τις κατσαρίδες, τα σκουπίδια, τα τυφλά μπάνια που βρωμάνε νύχτα – μέρα οι σωληνώσεις, χωρίς εξαερισμό. Χωρίς ούτε καν έναν ανεμιστήρα για τον καύσωνα.

Χωρίς ζεστό νερό. Χωρίς θέρμανση το χειμώνα.

Απομονωμένες, σε βαριά καταστολή, με 15 – 20 χάπια η κάθε μία τη μέρα, χωρίς γιατρούς, χωρίς λεφτά, χωρίς τσιγάρα. Τα είδη πρώτης ανάγκης, που εννοείται, δικαιούμαστε όλες, δίνονται όποτε και όπου θέλουν αυτοί. Πολλές φορές δεν υπάρχουν σερβιέτες για τις γυναίκες.

Για το πιο απλό πράγμα πρέπει να κάνεις αίτηση, σε έναν άκαρπο και ειρωνικό πλανήτη αιτήσεων, που γίνονται απλά για να γίνονται. Σιδερόφραχτες μέσα σε ένα μπετονένιο κουτί που ανοίγει με κομπιούτερ (!) μια φύλακας, που δεν ξέρει και δεν αναλαμβάνει ευθύνη για τίποτα άλλο εκτός από το να κοιτάει τις κάμερες και να πατάει τα κουμπάκια που κλειδώνουν τις σιδερένιες πόρτες.

Σε μια εκδικητική χώρα που δεν φταίει κανένας εκτός από τον κατάδικο. Σε λίγο χάνεις επαφή με τα πάντα, αρχίζεις να αμφιβάλλεις. Αν υπάρχει τίποτα πέρα και έξω απ’ αυτό το μπετονένιο κουτί που σε έχουν πετάξει.

Αν υπάρχει ακόμα ζωή, άνθρωποι...

Αν υπάρχουν κάποιοι που αγαπούν κάποια μάνα, αδερφή, κόρη, σύντροφο, σύζυγο...

Κι αν θα μπορούσαν να την φανταστούν εδώ μέσα...

Με χαμένη την φωνή από την απόγνωση, την απόρριψη, την ντροπή και τον πόνο.

Τον τρόμο.

Μόνο άναρθρες κραυγές ακούγονται κάθε τόσο, όταν συνέχεια κάποια γυναίκα κόβει φλέβες ή κρεμιέται. Και τρέχουν οι μπότες, ίσα-ίσα για να μην ψοφήσεις.

Και να σου κάνουν πειθαρχικό επειδή θέλησες να πεθάνεις. Μία και καλή. Γιατί δεν άντεξες

θαμμένη – ζωντανή. Ούτε γυναίκα, ούτε άνθρωπος, ούτε ζόμπι.

Ένα φάντασμα χωρίς φωνή, χωρίς ψυχή, χωρίς φύλο, χωρίς τίποτα.

Μόνο μια στήλη βουβού πόνου σαν καπνός μέχρι τον ουρανό.

Αυτές είμαστε οι σκληρές;;; ΟΧΙ

Αυτή είναι η φρίκη που ζούμε.

Που δεν πατάμε ποτέ χώμα, παρά μόνο σίδερο και μπετό. Που δεν ακουμπάμε και δεν βλέπουμε ένα φυτό, έναν θάμνο. Τα δέντρα και το πράσινο τα βλέπουν μόνο οι επισκέπτες και οι φύλακες. Που αναπνέουμε όλη τη μόλυνση απ’ το μηχάνημα του aircondition για τους φύλακες και για τους κρατούμενους δεν υπάρχει ούτε ένας ανεμιστήρας. Δεν έχει εγκριθεί ο προϋπολογισμός απ’ το υπουργείο.

Όποιος έχει λεφτά...Οκ. Γωνία το μαγαζάκι.

Που και που, όταν βουλώνουν οι δύο τουαλέτες που μοιραζόμαστε 10 γυναίκες μέσα στο

θάλαμο, η φυλακή δεν έχει ούτε βεντούζα να μας δώσει να τις ξεβουλώσουμε.

Τα ψυχοφάρμακα μόνο έρχονται πάντα στην ώρα τους.

Που, που, που... Πόσα να πούμε;

Συμπάσχουμε μόνο με την ευαίσθητη δημοσιογράφο στην tv, που δάκρυζε για κάποια Σπιναλόγκα, τότε, σε κάποιο άλλο χρόνο, μακρινό, σε κάποιον άλλο τόπο, σκληρό: “όταν η αρρώστια αντιμετωπιζόταν σαν έγκλημα”αυτά τα αίσχη συνέβαιναν παλιά!

Τώρα, κανείς άρρωστος άνθρωπος δεν κρατείται παρά τη θέληση του, σε άθλιες συνθήκες.

Μας κρατάνε για να γίνουμε καλά. Με ψυχοφάρμακα.

Όλοι εμείς εδώ μέσα, θέλανε ν’ αρρωστήσουμε με τα “παράνομα” προϊόντα που παράγουμε εμείς οι ίδιοι.Εμείς, οι καταναλωτές των προϊόντων της παράνομης πλευράς της ελεύθερης αγοράς τους.

Είμαστε οι εγκληματίες. Πολέμου.

Και αξίζουμε φυλακής. Ανελέητης.

Γι ‘ αυτό, και για όλα αυτά, θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον υφυπουργό που μας επισκέφτηκε εδώ, πριν πολλούς μήνες, μας δήλωσε ότι αυτοί μας βλέπουν σαν ανθρώπους παρόλο που είμαστε κατάδικοι, θαύμασε τα ελαφάκια της φυλακής, που με την ευκαιρία είδαμε και εμείς, ενθουσιάστηκε με το περιβάλλον και μας “χάρισε” μαστογραφίες (πόσο γρήγορα επαναλαμβάνεται η ιστορία σ’ αυτόν τον ευρωπαϊκό τόπο!

Κάτι τέτοια λέγαν και οι υπουργοί που “επισκέπτονταν” την Μακρόνησο και την Γυάρο!).

Και οι συνειδήσεις παραμένουν ήσυχες!

Μόνο η μαστογραφία μας έλειπε εδώ πέρα αλλά δεν το ‘χαμε καταλάβει...όλα τ’ άλλα τα ‘χουμε.Πλήθος γιατρών, όλων των ειδικοτήτων, που δεν έρχονται. Και όταν έρχεται κανείς,

μας λέει ότι δεν πληρώνεται αρκετά για να μας εξετάσει όλες και για όλα. Και ότι, όταν αποφυλακιστούμε, θα το κοιτάξουμε μόνες μας μωρέ! Επί λέξη.

Τέλος, θέλουμε να πούμε ότι θυμόμαστε κάποιες μεγάλες κουβέντες που έλεγαν κάποιοι ονειροπαρμένοι ιδεαλιστές – πριν την οικονομική κρίση, βέβαια - ότι ο πολιτισμός κάθε κοινωνίας φαίνεται από το πως φέρεται στους νικημένους της και στους αιχμαλώτους της.

Αυτός ο πολιτισμός που ζούμε εδώ μέσα, μας κάνει να μετανιώνουμε οικτρά για το έγκλημα που διαπράξαμε και μας ωθεί να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Ταπεινά ευχαριστούμε για την προσπάθεια που καταβάλλετε, από όλες τις πλευρές, να γίνουμε καλά και να αποδοθούμε στην κοινωνία, υγιείς, παραγωγικοί και ακηλίδωτοι.

Αν γλυτώσουμε ποτέ από τα πειθαρχικά που κοστολογεί το σύστημα την απελπισία μας.

“ποιητή, στον αιώνα σου, πες μου, τι βλέπεις;”

Τα ίδια που έβλεπε και τον προηγούμενο αιώνα.

Τους εμπόρους να πνίγουν στο αίμα τα θύματά τους.

Και, κυρίως, ευγνωμονούμε, για το σεβασμό που επιδεικνύετε στον άνθρωπο, στο χρόνο του, στην ανθρώπινη ζωή, και, ιδίως, στη γυναίκα, σαν πηγή ζωής. Σ ‘αυτή που γεννάει τη ζωή, που εσείς τόσο εύκολα μπορείτε να αφορίζετε. Και να κρατάτε νεογέννητα και μανάδες στο κάγκελο.Να φτάνει ένα παιδί στη γη, να ανοίγει τα μάτια του και να το καλωσορίζουν τα σί-

δερα και τα συρματοπλέγματα.

Ποιος πολιτισμός και ποιο φεγγάρι.

Αιώνες τώρα, με τον ίδιο τρόπο τιμωρεί και εκδικείται ο άνθρωπος τον συνάνθρωπο.

Με φυλακή.

Βάρβαρα, ανελέητα και ιεροεξεταστικά.

Κανείς δεν την αξίζει αυτή την μεταχείριση.

Καιρός να ονειρευτούμε ένα άλλο σχέδιο.

Ιωάννα Β.

φυλακές Ελαιώνα Θηβών

Για την εισήγηση της εκδήλωσης "Γυναίκες απέναντι στον εγκλεισμό" και τα γράμματα από τις κρατούμενες.

http://pat61.squat.gr/files/2011/06/Brochure.pdf

γυναικείες φυλακές

2011-06-06T05:20:00.001-07:00

Οι γυναίκες που παρανομούν δεν παραβαίνουν μόνο το νόμο και την τάξη αλλά αμφισβητούν (συνειδητά ή μη) και τους κοινωνικούς ρόλους που τους αποδίδονται, προδίδοντας τις κυρίαρχες αξίες της πατριαρχίας.

Ο εκδικητικός χαρακτήρας του σωφρονιστικού συστήματος και το κοινωνικό περιβάλλον απαντούν σε αυτή την αμφισβήτηση με απαξίωση, στιγματισμό, εξευτελισμούς, απομόνωση και άλλες κυρώσεις που εκτείνουν την ποινή πέρα από τη φυλάκιση καθ’ αυτή.

Παρασκευή 10/6

18:00

Εγκλεισμός

Ιστορική αναδρομή της συγκρότησης των γυναικείων φυλακών στην Ελλάδα

Τηλεφωνική επικοινωνία με κρατούμενες

(αυστηρή προσέλευση λόγω τηλεφωνικής επικοινωνίας με κρατούμενες)

Σάββατο 11/6

19:00

Ο “σωφρονισμός” και η “αποκατάσταση” του γένους:

Η μητρότητα στη φυλακή ως μομφή και ως λύτρωση

Αφήγηση από πρώην κρατούμενη

Η επέκταση των ορίων της Ποινής:

η έμφυλη διάσταση της φυλάκισης

Αγαπώ τις trollies!

2011-04-23T12:00:00.000-07:00

Ναί!

Υπάρχουν κι άλλοι που εφευρίσκουν συνθήματα με τον Jesus και την ανάσταση.

Τι άλλο να κάνει κανείς, εδώ που ξεμείναμε στην άδεια μητρόπολη.

'Aθεοι και άθεες,

τις άγιες αυτές μέρες που βαριέμαι του ελέους επέλεξα να συγκεντρώσω τις αγαπημένες

μου τρολιές και να προσθέσω μερικές ακόμη.

Λάβετε φάγετε τούτο εστί το σώμα της Σο...

-Εμπρός, Χριστέ, μη σκύβεις το κεφάλι ο μόνος δρόμος είναι Ανάσταση και πάλι.

-Ιούδα, κουφάλα, έρχεται κρεμάλα.

-Η σταύρωση δεν ειναι εικονα στις ειδήσεις στο Γολγοθά γεννιούνται οι συνειδήσεις

-Εμπρός, πιστέ, μη σκύβεις το κεφάλι ο μόνος δρόμος είναι κερί και μανουάλι

-Δεν κάναμε ακόμα το τελευταίο ντου αυτές οι νύχτες είναι του Ιησού

-Ένας στο σταυρό χιλιάδες στο ναό - Πίσω, Φαρισαίοι Εμπρός, σύντροφοι.

- ο Χριστούλης πίσω δε γυρνά, ο Χριστούλης πίσω δε γυρνά, τέρμα πιά στις

εκτονώσεις, Αναστάσεις και Σταυρώσεις, ο Χριστούλης πίσω δε γυρνά

-ιεροσόλυμα χαμός πεσήματα με δάδες από παντού.

-Συντροφοι ξέρει κανείς αν το Μετρό στο Γολγοθά ειναι ανοιχτό ή πρέπει

να κατέβουμε απο Ιερουσαλήμ???

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ!

ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ...

2011-04-20T06:20:00.000-07:00

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.

Ασφάλεια στο σπίτι:

· Η περιοχή έξω από την κύρια είσοδο της κατοικίας σας πρέπει να είναι φωτισµένη σωστά ώστε να µην υπάρχουν σκοτεινές σκιές όπου θα μπορούσε κάποιος να κρυφτεί .

· Βεβαιωθείτε ότι στην κύρια πόρτα υπάρχει 'µατάκι' έτσι ώστε να βλέπετε ποιος είναι στην πόρτα σας πριν ανοίξετε .

· Να έχετε κλειστές τις κουρτίνες, ώστε οι άνθρωποι να µην βλέπουν µέσα το σπίτι σας, ιδιαίτερα τη νύχτα .

· Να µην εισέρχεστε σε ένα ασανσέρ µε κάποιον που δεν γνωρίζετε.

Εάν το κάνετε φροντίσετε να παραμείνετε κοντά στην πόρτα του ασανσέρ και εντός εμβέλειας του πίνακα ελέγχου.

Όταν βρίσκεστε µακριά από το σπίτι µόνη:

· Πάντοτε κάποιος γνωστός να γνωρίζει ακριβώς που είστε, ώστε σε περίπτωση ανάγκης αν πρέπει να τηλεφωνήσει κάποιος για βοήθεια, να ξέρει την επακριβή θέση .

· Ποτέ µην δεχθείτε να σας µεταφέρει ένας ξένος και ποτέ µην κάνετε auto-stop.

Όταν περπατάτε στο δρόµο:

· Να δείχνετε αυτοπεποίθηση και δραστήρια .

· Να φροντίστε να µείνετε µακριά από στενά σοκάκια ή σκοτεινούς δρόµους.

· Να µην πηγαίνετε µε τα πόδια σας µετά τη δύση του ηλίου. Πάρτε ένα ταξί ή ζητήστε από ένα φίλο να σας µεταφέρει.

Σε κοινωνικές εκδηλώσεις:

· Να µην δέχεστε κέρασµα ποτών από αγνώστους. Ακόµη και αν γνωρίζετε το πρόσωπο, είναι καλύτερα να ζητήστε από το σερβιτόρο ή το µπάρµαν ποτά που είναι κλειστά, όπως µπύρα κλπ .

· Εάν έχετε αφήσει το ποτό σας αφύλακτο ακόµη και για µισό λεπτό να µην πιείτε ξανά ούτε µια γουλιά από το ποτό αυτό.

Η ΕΛ.ΑΣ κάνει συστάσεις αυτοπροστασίας που παραπέμπουν σε άλλες εποχές προκειμένου να "αντιμετωπίσει" τα υψηλά ποσοστά "εγκληματικότητας " που χαρακτηρίζουν τη χώρα και έρχονται ως απότοκα της κρίσης και της εξαθλίωσης που αυτή επιφέρει.

Πρόκειται για οδηγίες που παρέχει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με στόχο, όπως τουλάχιστον αναφέρεται, τη διαμόρφωση και εμπέδωση ενός περιβάλλοντος απόλυτης ασφάλειας.

Σε αυτό το πλαίσιο δεν διστάζει να ενεργοποιήσει όλα τα πατριαρχικά του εργαλεία, ακόμη κι αυτά που θεωρούνταν κάπως παλαιάς κοπής. Στην προσπάθεια του να συμβάλει στο αποτελεσματικότερο έλεγχο της κοινωνίας, την εμποτίζει με τον φόβο που παράγει διαχωρισμένα και καλά ελεγχόμενα υποκείμενα, στη βάση των έμφυλων και φυλετικών χαρακτηριστικών τους.

Θα μπορούσε κανείς να γράψει ολόκληρο βιβλίο κριτικής σε αυτό το αδιανόητα ηλίθιο και φασιστικό εγχειρίδιο που χρησιμοποιεί μέχρι και τις συμβουλές γονέων "ΤΥΠΟΥ ΜΑΝΑ ΡΕΙΒΕΡ" για τη "στάχτη στο ποτό".

Η αυτοάμυνα των γυναικών είναι απαραίτητη σε ένα σκληρό, σεξιστικό και καπιταλιστικό κόσμο. Όμως δεν θα επιτρέψουμε να μας υποδείξουν τους τρόπους οι εμπνευστές του.

Επιβάλουν κλίμα τρόμου και υστερίας για να μη νιώσουμε ποτέ δυνατές και χειραφετημένες, όμως εμείς...

ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ...!

Brian Eno & David Byrne "Strange Overtones"

2011-04-13T10:03:00.001-07:00

I see the music in your face
That your words cannot explain...

T. αφιερωμένο.

ορισμός

2011-03-21T02:02:00.000-07:00

Στον περίπλοκο κόσμο που ζούμε, έχουμε εφεύρει ορισμούς που μας βοηθούν, αν όχι να τον κατανοήσουμε, να κάνουμε τουλάχιστον τις απαραίτητες η μή ερμηνείες γι΄αυτόν, σε ένα σύστημα σημείων που εκφράζει ιδέες μέσο της γλώσσας. Είναι ένα τρόπος να διατυπώνουμε απόψεις, να επικοινωνούμε τα νοήματα μας, όλα αυτά που σκεφτόμαστε. Θα μου πείτε βέβαια ότι οι ορισμοί δεν μπορούν να ειδωθούν πέρα από τα συγκείμενα τους χωρίς να εκπέσουν στον άκρατο σχετικισμό της "μη αντικειμενικότητας". Έτσι είναι. Ένας ορισμός είναι μια συμφωνία μετά από μια μάχη λέξεων, που όμως δεν θα διεξαχθεί εδώ.

Κι όλα αυτά τα γράφω για να επικοινωνήσω έναν ορισμό για τον έρωτα που δεν ορίζεται...

«Έρωτας είναι να δίνεις αυτό που δεν έχεις σ' αυτόν που δεν το θέλει».

Ζακ Λακάν

Δύο χρόνια πριν.....

2011-03-18T03:20:00.000-07:00

Πριν δύο χρόνια χάθηκε η αγωνίστρια-κρατούμενη Κατερίνα Γκουλιώνη,με αδιευκρίνιστο τρόπο, κατά τη διάρκεια εκδικητικής μεταγωγής από τις φυλακές Ελαιώνα σε φυλακές της Κρήτης.

Η Κατερίνα διεκδίκησε (σχεδόν) ΜΟΝΗ, την κατάργηση των κολπικών ελέγχων-βιασμών των φυλακισμένων και κατάφερε πολλά με κόστος την ίδια της τη ζωή.

Χρειάστηκε να συμβεί αυτό το τραγικό γεγονός για να αποκτήσουν μια κάποια κοινωνική ορατότητα τόσο οι κρατούμενες σαν κοινωνικά υποκείμενα όσο και οι εξευτελιστικές και απάνθρωπες συνθήκες κράτησης τους.

Το πείσμα και η αγωνιστικότητα της ως γυναίκα κρατούμενη συγκινεί και εμπνέει...

Ο αγώνας της συνεχίζεται μέσω ημών...

υγ: φωτογραφικές λήψεις από τις ίδιες τις κρατούμενες φυλακών στη Ρουμανία.

2011-03-14T07:20:00.000-07:00

ποιήματα.

2011-02-28T10:03:00.001-08:00

Τελετουργικό.

Έχω ένα τελετουργικό
που προσπαθώ να διαφυλλάξω

να βάζω το δείκτη του χεριού μου
στο ρουθούνι της μύτης
όταν σκέφτομαι πολύ

κι αυτό δεν είναι τίποτα άλλο
πέρα από ένα τελετουργικό
που προσπαθώ να διαφυλλάξω

***

aet 22345

τώρα η μηχανή παρατήρησης
aet με δυνατότητα ανάλυσης 22345
διαθέτει φακό εστίασης
στα απολύτως αναγκαία

έτσι την πάτησα κι εγώ
με το κουμπί στο on
στην επαυξημένη επίφαση
του πρέπει
των χιλίων πεντακοσίων πράξεων
ανα 24ωρο

χωρίς αποτέλεσμα
μόνο με την καταλυτική ουσία
του τίποτα που λέγεται 'Έχειν
και ανήκει στην ίδια τάξη μεγέθους
με δύο ζαχαρωτά

ένα για σένα
κι ένα για μένα.

***

Το σημείο 0 και το μη τυχαίο.

Δεν είμαστε μονάδες μέτρησης
ούτε φρούτα τροπικού δάσους

με τεχνικές παραγωγής έγινα κορίτσι
με βόμβες μεγακολοκύθας
και γάλα εργοστασίου

κι αυτά δεν ήταν
παρα μόνο οι κανόνες διαμονής
που με μεταμορφώνουν
από το σημείο - στο σημείο +
και αντίστροφα

με ένα ριζικό άλμα
θα περάσω πάνω απ' όλα
τα ταξινομικά εγχειρήματα σου
κι ας ξέρω καλά ότι θα καταλήξω
σε αγκαλιά φίλης

στο τώρα και το αύριο
σε αυτό που με μεταμορφώνει
να κατευνάσω το μη τυχαίο
του σημείου 0.

***

Αρωματικό χώρου.

θυμάμαι τις ενδείξεις

που είχες απορρίψει συλλήβδην

το έδαφος δεν είναι οικείο

θα πρέπει να αποχωρήσουμε

μια στροφή 180 μοιρών

γύρω από τον εαυτό σου

πιστεύω θα βοηθούσε

θυμάμαι τότε

που στροβιλιζόμουν τάχα αέναα

πάνω από τους τριγμούς των κυττάρων

εδώ που φτάσαμε

μυρίζει μάνκγο...

Charlie - Spacer Woman (1983)

2011-02-16T08:46:00.000-08:00

ΑΠΟΝΟΜΗ ΒΡΑΒΕΙΟΥ

2011-01-31T06:21:00.000-08:00

"Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης είναι Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Καθηγητής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών,έχει γράψει ως τώρα τα ακόλουθα βιβλία:

1. Kant’s Conceptions of the Categorical Imperative and the Will
2. H έννοια του κάλους στον Δαμάσκιο
3. Kαφάλαια ηθικής φιλοσοφίας -H αυτονομία του ηθικού λόγου
4. Eμπειρία και πραγματικότητα
5. Kανονικότητα και μοναδικότητα
6. H ανθρώπινη ύπαρξη
7. H θεμελίωση του ηθικού βίου
8. Άνθρωπο, ζώα, μηχανές
9. Φιλοσοφία και αμφισβήτηση
10. Mάγοι της φιλοσοφίας
11. H μελαγχολία της Aναγέννησης
12. Hθική φιλοσοφία
13. Oι πέντε εποχές της φιλοσοφίας
14. Aρχές φιλοσοφίας (εγχειρίδιο για την Γ τάξη Λυκείου)
15. Παιδιά του Kάιν
16. Ασκήσεις φιλοσοφίας για τη ζωή και την τέχνη
17. Νεοπλατωνισμός: Το λυκόφως της αρχαίας ελληνικής φιλοοσφίας
18. Λεξικό της Φιλοσοφίας
19. Σφηνάκια
20. Από τον πολιτισμό στην πείνα
21. Η αιώνια επιστροφή της φιλοσοφίας
22. Η φιλοσοφία στη σκηνή
23. Εγχειρίδιον παθών
24. Ιατρική ηθική
25. Εισαγωγή στην φιλοσοφία "

Το 2007 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου και 3 χρόνια μετά ήρθε το sminefa.blogspot.com να του απονείμει ένα νέο τίτλο:

Κύριε Πελεγρίνη,

μετά τα πρόσφατα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Νομική Αθηνών θα θέλαμε να σας απονείμουμε το ηλεκτρονικό μας βραβείο με τίτλο" Θεοδόσιος Πελεγρίνης, η ντροπή της φιλοσοφίας".
Τέλος, θα περιμένουμε με ανυπομονησία το νέο σας δοκίμιο με τίτλο " Νικολό Μακιαβέλι-Πρακτικές εφαρμογές πάνω σε ζωές μεταναστών". Κι επειδή η φιλοσοφία δεν αρκείται στην ανάλυση της πραγματικότητας του εμπειρικού κόσμου, αλλά διατυπώνει προτάσεις για την αλλαγή του, θα σας κάνουμε δώρο ένα ταξίδι στο Μαγκρέμπ, χωρίς επιστροφή, μπας και γίνετε άνθρωποι. Μπορείτε να πάρετε και τον λατρευτό σας φίλο κ. Ραγκούση.

Ένα ευχαριστώ για το σοφό σας σχέδιο!
Σμήννεφα!

-Φωτό από μετανάστες στην Ηγουμενίτσα που χαιρετίζουν την προχθεσινή πορεία.

οι πολικές αρκούδες δεν κλαίνε...

2011-01-20T07:25:00.000-08:00

Θέλω να ξέρω τι σκέφτεσαι
όταν βυθίζεται υπέρμετρα
στον κατακερματισμό
του σύμπαντος σου
και του δικού μας

κάποτε υπήρξαμε
εγκατεστημένες συνοχές
παιδικότητα και αφέλεια
με παρανομαστή κοινό
και πλούσιο υλικό
για εξερευνητές κάθε είδους

Θρίαμβος του πολιτισμού
η αφήγηση
της πρότερης αγριότητας
πάνω μας.

Eisbären müssen nie weinen.

Αφιερωμένο στο team των Γερμανικών!

2011-01-14T11:16:00.001-08:00

Ισότητα είναι αυτό που δεν υπάρχει ανάμεσα σε ίσους.

e.e. cummings

Here, now!

2011-01-12T10:25:00.000-08:00

Ύστερος Νεοπλατωνισμός
Ύστερος Τρωικός Πόλεμος
Ύστερος Μεσαίωνας
Ύστερος Μεταπρατισμός
Ύστερος 19ος αιώνας
Ύστερος Βίος
Ύστερος Καραμανλισμός
Ύστερος Han
Ύστερος Νίτσε
Ύστερος γεωμετρικός
Ύστερος Υλισμός
Ύστερος Καπιταλισμός
Ύστερα
Ύστερα
Μα δεν υπάρχει Ύστερα...

Υποβόσκει το αυθαίρετο.

2011-01-06T04:07:00.000-08:00

Η κυκλοφορία του παράδοξου
αμαύρωσε την εξουσιοδότηση του ηθικού
με αεροπλάνα λήθης έφυγε
και μαζί του διέσχισαν τον ουρανό
διάττοντες

Στο μέτρο του αδύνατου
επιδίδεται σε πράξεις ανταλλακτικές
χωρίς προνομιακή διαχείριση
να σπάει τη ζαχαρώδη κρούστα του στάσιμου
χωρίς έλεος

Σαν φύλαρχος που ντρέπεται να μιλήσει
για την οντολογική του διάσταση
ένα εκατομμύριο έτη τώρα
υποβόσκει το αυθαίρετο
αξίωμα του πολιτισμού

Κι εγώ να αποδέχομαι συμφωνίες.

монстр с красными волосами

Es geht voran!

2011-01-04T11:40:00.000-08:00

...όλα συνεχίζονται!

Τα όνειρα του Αϊνστάιν.

2010-12-31T11:30:00.000-08:00

Μερικοί ισχυρίζονται πως είναι καλύτερα να μένει κανείς μακριά από το κέντρο του χρόνου. Η ζωή είναι μια ακατάπαυστη θλίψη, όμως είναι υπέροχο να ζεις τη ζωή, και δίχως χρόνο ζωή δεν υπάρχει. Άλλοι όμως διαφωνούν. Προτιμούν μια αιώνια ικανοποίηση, ακόμη κι αν αυτή πρέπει να είναι ακίνητη και παγωμένη, σαν χρυσαλλίδα μέσα στο κουκούλι της.

...

Τα ίδια σε κάθε ξενοδοχείο, σε κάθε σπίτι, σε κάθε πόλη. Διότι σε αυτόν τον κόσμο, ο χρόνος περνά χωρίς να αλλάζει τίποτε. Λίγα πράγματα συμβαίνουν από χρονιά σε χρονιά, λίγα από μήνα σε μήνα, από μέρα σε μέρα. Αν ο χρόνος και η αλληλουχία των γεγονότων μένουν απαράλλαχτα, τότε ο χρόνος δεν κινείται σχεδόν καθόλου. Αν ο χρόνος και τα γεγονότα αλλάζουν, τότε οι άνθρωποι μένουν σχεδόν ακίνητοι. Αν κάποιος δεν έχει φιλοδοξίες σε αυτόν τον κόσμο, υποφέρει εν αγνοία του. Αν έχει φιλοδοξίες, υποφέρει εν γνώσει του, αλλά πολύ πολύ αργά.

Τα όνειρα του Αϊνστάιν, Alan Lightman, Μια νουβέλα για τη χρήση του χρόνου
(απαραίτητο εγχειρίδιο για το 2011).

Καλή Χρονιά!

ΥΓ:Η φωτο είναι από παιδιά που παίζουν στον παιδικό σταθμό των γυναικείων φυλακών στο Mozhaysk. Υπολογίζεται ότι γύρω στα 900 παιδιά διαμένουν σε 12 παιδικούς σταθμούς φυλακών στη Ρωσία.

showroom dummies

2010-12-25T03:08:00.000-08:00

Αυτή η "εορταστική" ατμόσφαιρα , η πολύωρη εργασία με εορταστικό ωράριο καταστημάτων και η συναναστροφή με καταναλωτές,
έφερε στο προσκήνιο του μυαλού μου το παρακάτω τραγούδι:

και την πολύ καλή διασκευή από senor coconut...

Σίσυφος.

2010-12-21T12:32:00.000-08:00

Πέτρα η καρδιά.
Πάλι να φτιάχνω
αγάλματα.

Π. Μπουκάλας

Dino Valls. Όχι δεν είναι φωτοσόπ είναι oil on canvas. Για περισσότερα έργα του ίδιου :
http://www.ananasamiami.com/2010/01/paintings-by-dino-valls.html

keratea riots!

2010-12-17T07:11:00.001-08:00

Οι κάτοικοι της Κερατέας αντιστέκονται με όλα τα μέσα που
διαθέτουν ενάντια στην υπονόμευση των ζωών τους.
Τα σκουπίδια είναι ήδη εκεί και λέγονται ΕΛ.ΑΣ.
Όσο μπορούμε να στηρίξουμε τον αγώνα τους...

απόψε θα δωθεί άλλη μια μάχη!

υγ: Θέλω να τους στείλω ενα ευχαριστώ για τη φιλοξενία, τη φροντίδα και τη σπιτική σπανακόπιτα στα οδοφράγματα! Αλλά πιο πολύ τους ευχαριστώ για την ελπίδα που χαρίζουν με τον αγώνα τους για τους αγώνες που θα έρθουν.

Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε...

2010-12-08T09:55:00.000-08:00

...we have got to take cover
...σύντροφοι και συντρόφισσες!

Here we go
They're back again
Look alive, warn your friends
We are warm and we are safe
Enjoy it while you can before
Things change

We have got to take cover
Brother
We have got to take cover
Brother

Lie down in a field, if you can
Look at the night sky
Oh, where does it end
Sometimes it hurts when you
Care about me
But it's going to hurt more when
They take you away from me

We have go to take cover
Brother
We have got to take cover
Brother

Here we go again
No midnight knocks
Or explosions
Maybe it's all made up in our heads
This happens to me when I'm bored
Or depressed

Here is the best part of the song
Where I admit that I might be wrong
Because if they are good and if
They are right
Then they'll have their rapture one
Of these nights
But if they are wrong...

2010-12-06T02:28:00.000-08:00

...κι ενώ διάβαζα το blog της ασοεε κι αναπολούσα με τρόπο που απέφευγα αυτά τα δύο χρόνια, άκουσα ένα μπουλούκι μαθητών να περνάει κάτω από το σπίτι και να φωνάζει βροντερά το μαθητικό σύνθημα του Δεκέμβρη " το υπουργείο λέει τους μαθητές αλήτες, αλήτες είναι τα ματ και οι ασφαλίτες", ενώ περνούσαν μπροστά από το ζωσμένο ΑΤ εξαρχείων.

http://katalipsiasoee.blogspot.com/2008/12/homo-sacer-quarter.html

Ανώνυμος είπε... (από το blog της ασοεε, 24 δεκεμβρίου 2008): μαζί με την καγκελόπορτα που κλείσαμε σήμερα κατά τις 3.30 έκλεισε και ένα κομμάτι της ζωής μου που προφανώς δεν θέλω να ξεχάσω... Μου φαίνεται δύσκολο να θυμηθώ τις στιγμές ξεχωριστά, δυσκολεύομαι να αντιληφθώ τι έχει γίνει. Τελικά κάναμε βαθιά ρωγμή στον πολιτισμό? Οι στιγμές έντασης που δημιουργήσαμε θα αφήσουν παρακαταθήκη? Η αυτοοργάνωση που λειτούργησε στην πράξη, με τα διάφορα προβληματικά, θα επαναληφθεί σε τέτοιο επίπεδο? Θα δούμε... Δεν μετανιώνω ούτε για τις καλές αλλά ούτε και για τις κακές στιγμές ατών των 18 ημερών. Καλή αντάμωση...

Αύριο η αναπόληση!

κατά την προσωπική μου άποψη θα πρέπει να κατέβουμε
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
Εγώ έφυγα!

magenda lovers Dietel Mammel

2010-12-05T06:02:00.001-08:00

ΥΓ:Ο έρωτας στα χρόνια της γυμνής ζωής [homo sacer].

Alas I Cannot Swim-Laura Marling (1)

2010-12-01T07:12:00.000-08:00

Για τα όρια και τις αποστάσεις,
για τα εμπόδια που έχουμε να περάσουμε
και κατοικούν μέσα μας...

Theres a house across the river
but alas i cannot swim
And a garden of such beauty
that the flowers seem to grin
Theres a house across the river
but alas i cannot swim
I'll live my life regretting that i never jumped in!

Theres a boy across the river
with short black curly hair
He wants to be my lover
and i want to be his peer
Theres a boy across the river
but alas i cannot swim
And i never will get to put my arms around him

Theres a life across the river
that was ment for me
instead i live my life in constant misery
Theres a life across the river
but i do not see
why i should please those who will never be pleased

There is gold across the river
but i dont want none
There is gold across the river
but i dont want none

Gold is fleeting, gold is fickle, gold is fun!

There is gold across the river
but i dont want none
I would rather be dry
then held up by a golden gun

saying
Work more
earn more
live more
have more fun!

φατική λειτουργία για πάντα (?).

2010-11-23T12:47:00.000-08:00

Κατά τον στρουκτουραλιστή Roman Jakobson η φατική λειτουργία της γλώσσας είναι μια κενή ουσιαστικού πληροφοριακού περιεχομένου επικοινωνιακή ανταλλαγή. Η κενότητα της επαφής επιτελεί μια θετική τεχνική λειτουργία ελέγχου του ίδιου του συστήματος (έλα με ακούς?).

Πολλές φορές μοιάζει να είναι σκηνοθετημένη από τα πριν και να έχει γραφτεί το σενάριο. Μια στερεοτυπική φόρμουλα που κατοχυρώθηκε κοινωνικά μέσα από την επανάληψη που γίνεται συνήθεια και το αντίστροφο. Το κακό είναι ότι στις μέρες μας είναι πολλά τα τεστ διαύλου και κοινού κώδικα που δεν βοηθούν σε τίποτα πέρα από το να διατηρούν την αίγλη της δυνατότητας που δεν γίνεται ποτέ πραγματικότητα.

Ένα κλασσικό παράδειγμα φατικής λειτουργίας είναι ο διάλογος του α με τον β:

α)-τι κάνεις? Καλά?

β)-Καλά μωρέ, εσύ?

α)-Καλά κι εγώ.

β)-Άντε γεια ρε.

α)-Τα λέμε.

Αυτό είναι ένα κλασσικό “κοινωνικό τελετουργικό επικοινωνίας” που μπορεί να αναιρεθεί, προκαλώντας παρεξηγήσεις, ασυνέχειες και επιπλοκές, αν αντικαταστήσουμε απλά κάποιες λεξούλες:

α)-τι κάνεις? Καλά?

β)-Είμαι λίγο σκατά μωρέ, εσύ?

α)-Καλά κι εγώ.

β)-Άντε γεια ρε.

α)-Τα λέμε.

Εδώ ο β. προσπάθησε, χωρίς ανταπόκριση, να βγει από τη φατική λειτουργία , όπως είναι το δέον για κάποιον που θέλει να επικοινωνήσει ουσιαστικά, αλλάζοντας το σενάριο.

Το μόνο λάθος που έκανε εδώ ο β. είναι ότι δεν ρώτησε πότε…(?).

ΥΓ:Αυτά τα λίγα ενώ νιώθω τον εγκέφαλο μου να καίγεται, ακούγοντας the knife.

the art of conversation

2010-11-21T04:09:00.001-08:00

Ενα απόσπασμα:

Οι λειτουργίες της γλώσσας:

αναφορική ή δηλωτική, όταν η επικοινωνία αφορά βασικά το πλαίσιο αναφοράς (μετάδοση πληροφοριών).
συγκινησιακή, όταν αποκαλύπτεται άμεσα η διάθεση του πομπού σχετικά με όσα λέει, άρα το κέντρο βάρους της επικοινωνίας είναι ο πομπός.
βουλητική, οπότε η επικοινωνία αποσκοπεί στο δέκτη, για να επιδράσει σε αυτόν με επίκληση, παράκληση, ικεσία, προσταγή κτλ. Η καθαρότερη γραμματική έκφραση της λειτουργίας αυτής βρίσκεται στην προστακτική, στην κλητική αλλά και στην υποτακτική (η απόχρωση στην έκφραση της λειτουργίας, αν δηλαδή εκφράζει προσταγή ή ικεσία κ.ο.κ. καθορίζεται από τη σχέση πομπού και δέκτη στη συγκεκριμένη περίσταση).
φατική, εφόσον η επικοινωνία ελέγχει αν το κανάλι λειτουργεί, ελέγχει δηλαδή τη συμμετοχή του συνομιλητή, επιβεβαιώνει τη συνεχή προσοχή του κ.ο.κ. Η φατική λειτουργία έχει ως στόχο να εγκαταστήσει και να διατηρήσει"ανοιχτή" την επαφή ανάμεσα στον πομπό και στον δέκτη, αλλά και να δείξει ότι αυτή τελείωσε. Τέτοιο ρόλο παίζουν τα εμπρός/λέγετε/ναι της τηλεφωνικής συνομιλίας, τα λοιπόν;, χμ, τι νέα; της καθημερινής λεκτικής διεπίδρασης κλπ., τα οποία κατ' ουσίαν δεν προσφέρουν πληροφορία αλλά προωθούν την επαφή ανάμεσα στους συμμετέχοντες σε μια επικοινωνιακή περίσταση. .
μεταγλωσσική, όταν ελέγχεται ο ίδιος ο κώδικας, δηλαδή η γλώσσα, όχι μόνο σε επίπεδο επιστημονικού λόγου αλλά και σε επίπεδο καθημερινής επικοινωνίας.
ποιητική, όταν η εστίαση γίνεται στο μήνυμα και στη μορφή του χάριν του ίδιου του μηνύματος.
Μπορούμε να πούμε ότι, γενικά, έχουμε το α' ρηματικό πρόσωπο για τον πομπό, άρα για τη συγκινησιακή λειτουργία, το β' πρόσωπο για το δέκτη, άρα για τη βουλητική λειτουργία, το γ' πρόσωπο για αυτό που γίνεται λόγος, άρα για την αναφορική λειτουργία της γλώσσας.
Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι σε κάθε περίσταση επικοινωνίας δεν υπάρχει μία μόνο "καθαρή" λειτουργία της γλώσσας. υπάρχει συχνά μείξη λειτουργιών. Βέβαια, μία λειτουργία είναι εντονότερη, κυρίαρχη σε κάθε περίσταση.

Ενα τραγούδι:

Ενα Απόφθεγμα:

'Όταν η φατική λειτουργία είναι εντονότερη όλων, και έχουμε απολέσει την ποιητική, οι περιστάσεις δεν είναι και τόσο ευνοϊκές. Η τέχνη της συζήτησης σκοντάφτει πότε την κενότητα και πότε στην αμηχανία και είναι καλύτερα να μένεις στο σπίτι".

Hannah Hoch

2010-11-18T06:31:00.000-08:00

Haaannah Hhhoch απόs τις που συnνέβη
στο Βεροdλίνο στο κίνjjημαDaada
λίγdες γυναaίκες

που ήggταν μια συμmμετεiίχαν.
καλλhιτέχνης Ήταν 1920 η γυnναiίκα
καλλhιτέχνης
για μόoνη να δtttείξει Ντiαντά στο

Πρllώτο Διεθνές
δίκαιdο . η απόρριψη των uσυμoβατική για.
θllηλυκότητα υπονόμευfσε την
εμmmmπορευfματοgποίηση
τηςy εξιδανικppευμένης γυναικεffίου

σώματος και jη σχέση του με μαζική
παρaaαγωγή αγαθgών. εγκρiiίνουν τα

δmmύο παρασllτάσεις και τoην κριτική
υφιστtttάμενων μέσων μαζικής
επικοιddνωνίας στοιχεία διακωvμώδησε
mαστικής ζωήςqq και αστoικής iiήθοjς,
μαζικής εμπaορευματdοποίησsη.

http://whatqueerfest.espivblogs.net/

Tha +fonouse kai h Hannah Hoch!

Μάρτιν (αναρ-) Χάιντεγκερ

2010-11-15T10:00:00.000-08:00

"Κάθε ερωτάν είναι μια αναζήτηση. Κάθε αναζήτηση λαβαίνει πάντα μια προγενέστερη καθοδήγηση από το ζητούμενο. Μια ερώτηση ζητά ν΄ αναγνωρίσει κάποιο ον ως προς το αν είναι και πώς είναι. Η αναζήτηση που τείνει προς τη γνώση είναι τότε μόνο αληθινή έρευνα, στην περίπτωση που διασαφηνίζει και καθορίζει σε τι αναφέρεται τι ερώτημα. Κάθε ερώτηση είναι ερώτηση για κάτι, έχει ένα αντικείμενο για το οποίο ρωτά [Sein Gefragtes]. Κάθε ερώτηση για κάτι ρωτά κάποιον. Συνεπώς εκτός από το αντικείμενο, μια ερώτηση έχει κάποιον που ρωτιέται [ein Befragtes]. Αν η ερώτηση έχει ερευνητικό, δηλαδή καθαρά θεωρητικό χαρακτήρα, εκείνο για το οποίο ρωτά οφείλει να προσδιοριστεί και να αναχθεί σε έννοια. Μέσα σε αυτό για το οποίο ρωτάς υπάρχει λοιπόν τότε κι αυτό που σκοπεύεις να βρεις : εκείνο με το οποίο η ερώτηση πετυχαίνει το σκοπό της. Αυτό τούτο το ερωτάν μιας και είναι συμπεριφορά ενός όντος, του ερωτώντος, έχει ένα δικό του χαρακτήρα του είναι. Κάνοντας μια ερώτηση ή ρωτάς απλώς για να περάσει η ώρα, ή θέτεις το ερώτημα ρητά".

Είσαι?

Μάρτιν (αναρ-) Χάιντεγκερ - Είναι και χρόνος.

1τον:
Ένας σύντροφος είχε πει ότι βρίσκει εντελώς επίκαιρο το σύνθημα: "ψωμί, παιδεία, ελευθερία", θα συμφωνήσω. Μετά από 5 χρόνια συνειδητής μη συμμετοχής, η συνείδηση μου μου λέει να κατέβω στην πορεία του πολυτεχνείου.

2ρον:
Τα κόκκινα γράμματα είναι δική μου παρέμβαση στο κείμενο, δεν υπήρξε ποτέ κάποιος αναρχάιντεγκερ δηλαδή.

κυκλοφορούν ανάμεσα μας

2010-11-08T06:58:00.000-08:00

Μαθαίνοντας καινούργιες λέξεις από τον Μισέλ Φουκώ στην παράδοση της 8ης Ιανουαρίου 1975:

Ηροστρατισμός: όρος που παραπέμπει στο παράδειγμα του εμπρησμού του ναού της Δήμητρας στην Έφεσο από τον Ηρόστρατο. Ο Vallete δημιούργησε τον όρο για να ορίσει το συνδυασμό κακεντρέχειας, ανηθικότητας και κενοδοξίας στους ηλίθιους και να χαρακτηρίσει το είδος των επιθέσεων που είναι αποτέλεσμα αυτής της διανοητικής κατάστασης.

Αλκιβιαδισμός: το όνομα του Αλκιβιάδη χρησιμοποιήθηκε ως συνώνυμο ανθρώπου του οποίου ο χαρακτήρας συγκεντρώνει ταυτόχρονα μεγάλες αρετές και πολυάριθμα ελαττώματα (κενοδοξία, αριβισμός).

Μποβαρισμός: έκφραση που προέρχεται από το διάσημο μυθιστόρημα του Φλώμπερ ,Μαντάμ Μποβαρύ, για την οποία κάποιοι φιλόσοφοι πρότειναν να αποτελέσει ψυχολογική κατηγορία ενώ, ο Jules de Gaultier όρισε το μποβαρισμό ως τη διαμερισμένη στον άνθρωπο ικανότητα να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του διαφορετικό απ’ ότι είναι.

Τελευταίο και πιο γνωστό:

Δονζουανισμός: (Δον Ζουαν του Μολιέρου) σημαίνει για ένα άνθρωπο την παθολογική αναζήτηση νέων κατακτήσεων.

Αυτά!

ερωτευμένοι δόκιμοι

2010-11-06T09:26:00.000-07:00

Εδώ που τα λέμε, τι είναι τα εξάρχεια χωρίς τα συνθήματα τους. Από το "πρέζα, σεισμός, πανετωλικός" και το "έρωτας ή τίποτα" ως το "έγχρώμη tv, ασπρόμαυρος michael Jackson" ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία (κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά)...

Εκεί λοιπόν που περπατούσα ανέμελη και παρατηρούσα τους τοίχους με τα συνθήματα, έπεσε το μάτι μου σε ένα που έγραψε " ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΔΟΚΙΜΟΙ". Όταν το κοίταξα κάπως καλύτερα παράτήρησα ότι κάποιος/α άλλος/η είχε συμπληρώσει μπροστά από το δόκιμοι ένα άλφα (Α).

κι έτσι έγινε...

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΑΔΟΚΙΜΟΙ

ΥΓ: θα συμφωνούσε κι ο michael Jackson.
ΥΓ:Για τον Σ. Ποπ φάση τέλος.

Όντως ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν...

2010-11-01T09:58:00.000-07:00

Ο Alexander Graham Bell, ήταν Αμερικανός φυσικός με εξειδίκευση στην ακουστική και έμεινε γνωστός στην ιστορία σαν ο εφευρέτης του τηλεφώνου.

Τι είπε ο Alexander στην πρώτη τηλεφωνική συνομιλία του κόσμου...;

"Γουότσον, έλα εδώ, σε χρειάζομαι"

ΥΓ: πολύ έχω συγκινηθεί!

μαλάκυνση εγκεφάλου

2010-10-28T07:30:00.000-07:00

Μια έκδηλη μαλάκυνση εγκεφάλου οδήγησε σήμερα 28/10/10 τον δύτη Μανόλη Βουτσαλά να ράψει τη μεγαλύτερη γαλανόλευκη του κόσμου η οποία ανεμίζει στο φρούριο του Κούλε στο Ηράκλειο. Το μέγεθος της σημαίας είναι 745,5 τ.μ., το βάρος της 200 κιλά, ενώ ως ιστός χρησιμοποιήθηκε ένας γερανός.
Η αγαθοεργία του αυτή έμεινε στην ιστορία της ανθρωπότητας ως το δέυτερο μεγαλύτερο λάθος της (το πρώτο ήταν η γέννηση του) κι από τώρα και στο εξής στο λήμμα 'βλάκας' θα έχει τη φωτογραφία του.

Και μια δήλωση του Β. Διαμαντόπουλου μετά το πολυτεχνείο το 95, για να μην ξεχνιόμαστε:

Αν κρίνετε πολύ αυστηρή αυτήν την ανάρτηση, σας λέω ότι έζησα σε αυτήν την πόλη 19 χρόνια. Φταίει κι αυτός για τις παρελάσεις που μας ανάγκαζαν να συμμετάσχουμε, για το στραγάλι και τα σημαιάκια τρώγαμε στη μάπα και για άλλα πολλά.Anyway... αλλού η ψυχανάλυση.

καταπληκτικό...

2010-10-18T08:19:00.000-07:00

Ροζ συνθέσεις...

2010-10-11T10:40:00.000-07:00

Κι αν είμαι ροζ, να με φοβάσαι...

Τα φιλιά μου στο Ν. και τη Γ!

Μετα ΜΕΤΑ -ΧΑΡΑΣ!

2010-10-09T10:05:00.000-07:00

Οι Throbbing Gristle μαζί με τους Cabaret Voltaire, αποτέλεσαν τους εφευρέτες της "βιομηχανικής μουσικής". Ως μουσικό σχήμα που ήταν εξοικειωμένο με το θόρυβο των εργοστασίων αποφάσισε να τον χρησιμοποιήσει ως αλληγορία για την ανθρώπινη κατάσταση στο τέλος του 20ου αιώνα. Άρχισαν συνθέτοντας σουίτες ηλεκτρονικού θορύβου, που εμπνέονται από το τρίξιμο και το σφύριγμα των μηχανών, τους μετρονόμους, τους μηχανισμούς των ρολογιών ενός εργοστασίου.

Μετα Μετα- χαράς μαθαίνουμε ότι όλα τα μέλη του group είναι trance…

Perierga pragmata!

2010-09-29T13:06:00.000-07:00

Και ναι! μετά από 3 μήνες ψαξίματος,
300 αποστολές βιογραφικών και
δεν θυμάμαι πόσες συνεντεύξεις
850 μπύρες στο καφενείο (έτσι για το στερεότυπο)
…βρήκα δουλειά.

Η μαμά μου λέει « Δόξα το θεό παιδί μου»,
Οι φίλοι μου λένε «πάλι καλά να λες».
Perierga pragmata!

Θυμάμαι πάντως όταν είχα βρει την προηγούμενη δουλειά.
Η μαμά μου έλεγε «Δόξα το θεό παιδί μου»
Οι φίλοι μου έλεγαν « Ωχ!μαλακία».
Katholou perierga pragmata!

Εγώ αναρωτιέμαι «να χαρώ τώρα ή να λυπηθώ».
Αχ! αυτή η κρίση.

Μια οποιαδήποτε δουλειά είναι καλύτερη από το να μην υπάρχει δουλειά.
Μπιλ Κλίντον 2008

Καμία δουλειά δεν είναι τόσο σκληρή όσο η ανυπαρξία δουλειάς.
Αφίσα στο συλλαλητήριο του Δεκεμβρίου 1998, το οποίο οργανώθηκε από πρωτοβουλίες για τους άνεργους

Από το βιβλίο κείμενα για την εργασία και την κρίση.
Gruppe Krisis – Μανιφέστο ενάντια στην εργασία.

Περίεργα τα πράγματα.

βρέχει με απόλυτη ειλικρίνεια.

2010-09-25T01:39:00.000-07:00

ένα έπος

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ

ΛΟΓΑΡΙΑΖΕΙΣ ας υποθέσουμε πως πέρασαν τόσες και τόσες
νύχτες από κείνο το συμβάν που δεν μπορεί να ξεχαστεί
ΜΑ το συμβάν δεν σε δαγκώνει πια φοράει φίμωτρο κι ας
μοσχοβολάει η νύχτα ποίηση και γιασεμιά κι ας ανατέλλουν
τα όνειρα

Ξέρεις ακράδαντα πως έφτασες στο χείλος της προετοιμασίας
ν' αποφασίσεις τέλος πάντων τι θα δώσεις τι θα πάρεις
Γνωρίζεις κάλλιστα πως σήμερα όλα πλέον παραχαράσσονται
όλα επαναλαμβάνονται δεν έχεις να προσθέσεις τίποτα σε όσα είπες
Τρίβεται πάνω σου ένας ίσκιος στιλπνός όπως το τρίχωμα
μιας γάτας
Κιόλας ακούγονται όλο και πιο αραιά οι τελευταίες εκπυρσοκροτήσεις
των στίχων
Κάθεσαι και καταχωρείς ένα προς ένα τα γεγονότα στην οικεία στήλη
Προσέχεις το υπόλοιπο μη βγει χρεωστικό

Κι όλα σε λίγο επαναλαμβάνονται
Σ' ένα νέο προσκήνιο

Κλείτος Κύρου

κι άλλο ένα

συνδιάζονται σαν υλικά σε συνταγή μαγειρικής
συντροφιά με τη σημερινή βροχή.

Η ποίηση του Τηλέμαχου Χυτήρη.

2010-09-23T04:24:00.000-07:00

ΧΟΡΟΣ 2
(Από τη συλλογή "ΘΕΜΑ")
δεν
δεν το φύλλο δεν
δέν-τρο

δεν η άνοιξη
δεν η επιθυμία
δεν ο δόλος δεν
δεν-τρο

δεν η λάμψη
δεν η μανία
δεν το κόκκινο το κόκκινο δεν
δεν-τρο

δεν ω
δεν α
δεν αγωνία
δεν η κρύπτη δεν η κρύπτη δεν η κρύπτη

δεν
δεν το φύλλο δεν
ΔΕΝΤΡΟ
----------
ΟΔΥΣΣΕΙΑ (Από τη συλλογή "Τόποι νέοι")

Δεμένος τρυφερός αλλιώτικος
Δεμένος στο κατάρτι μου.
Τόσα νερά στο δωμάτιό μου!

Ας έρθουν οι σύντροφοι
Ας έρθουν οι σειρήνες
Ας έρθει - έστω - ένας υδραυλικός.
-----------
Τ' άνθος
(Από τη συλλογή "Ποιήματα εκ προμελέτης" )
τ' άνθος
τ' άγριο της πλαγιάς
ποτέ δεν θάκοβα εγώ.
εσείς το χαλάσατε
και τώρα το κρατάτε φρέσκο, λέτε
στ' ανθογυάλι
αυταπάτες
τ' άνθος πέθανε
να το ξέρετε
κι είναι άχρηστο
και βλαβερό θάλεγα
νάχετε για στολίδι
ένα νεκρό
-----------
Ο ΚΥΚΝΟΣ (Από τη συλλογή "Τόποι νέοι")

Μέσα μου υπάρχει
ένας κύκνος
και μια ωραία γαλάζια λίμνη.
Ο κύκνος
μου επιτρέπει να ζω
πάνω από τη λάσπη του βυθού
της ωραίας
της γαλάζιας
λίμνης.
-------------
Οι Ετρούσκοι
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μικρά τα σπίτια
Οι Ετρούσκοι χτίζανε πολύ μεγάλους τάφους

Ουδέν σχόλιο από μεριάς μου πέρα απ΄ το ότι η ΟΔΥΣΣΕΙΑ είναι καταπληκτική. Τύφλα να
'χει ο Οδυσσέας του Τζέιμς Τζόις.

Σας παραπέμπω σε αυτό το blog για να διαβάσετε τα εξαιρετικά σχόλια των αναγνωστών.
Έχουν πολύ γέλιο. Μου έχουν φτιάξει τη μέρα.

http://ta-eis-eafton.blogspot.com/2005/05/blog-post_10.html

ζικ ζακ

2010-09-21T06:28:00.000-07:00

Οι αρχαίοι έλληνες πίστευαν ότι η πορεία του ανθρώπου μέσα στο χρόνο είναι κυκλική. Ότι προχωράει μέσα από τη σταθερή επανάληψη των γεγονότων, όπως η νύχτα διαδέχεται τη μέρα και τούμπαλιν.

Ο Χέγκελ πίστευε ότι είναι ευθύγραμμη. Ότι πρόκειται για μια άδηλη δύναμη που ρυθμίζει την εμφάνιση των γεγονότων της ιστορίας προς μια κατεύθυνση κι ένα σκοπό, την τελείωση του πνεύματος, της ιδέας και του νου.

Τι να πω.

Φεύγοντας χθες από το μικρό καφέ τη βρήκα κάπως ΖΙΚ ΖΑΚ.

γλυκόπικρη

ασπρόμαυρη

ανηφοροκατηφόρα.

θέλετε επιχειρήματα?

«ανδρογυνική σύντηξη»

2010-09-19T04:32:00.000-07:00

Βλέπετε αυτό το σύμβολο. Μα φυσικά το βλέπετε. Παντού. Σε καφετέριες, εστιατόρια, νοσοκομεία, αποδυτήρια,τουαλέτες, μπλούζες, μπρελόκ κ.α. Η διαφοροποίηση που απεικονίζει αυτό βρίσκεται παντού, σε οτιδήποτε ανθρώπινο, διέπει κάθε πράξη και σκέψη σαν εγκεφαλικό τατουάζ.
Νομίζω ότι θα πρέπει να κοιτάξουμε πίσω από αυτό, στις τραγικές ιστορίες ανθρώπων που δεν βρίσκουν τους εαυτούς τους σε κανένα από τα δύο κυρίαρχα φύλα, όπου το ένα καταπιέζει το άλλο και τα δύο καταπιέζονται από την κατασκευή των έμφυλων ρόλων. Πρέπει να βρούμε τις διαδικασίες που το θεσμίζουν και το δικαιώνουν ώστε να παραμένει σταθερό κι αλώβητο στο χρόνο, δικαιώνοντας τις έμφυλες εξουσίες...

πάνω στα σώματα μας.

Προς τα τέλη του 1599 μια γυναίκα από την Ντόλ, η επονομαζόμενη Αντίντ Κολά διώχθηκε με την κατηγορία ότι παρουσίαζε διάπλαση η οποία, αν εξετάσουμε τις λεπτομέρειες που συμπεριλαμβάνονται στο φάκελο της υπόθεσης, πρέπει να ήταν περίπτωση παρόμοια με της Μarie le Marcis (ερμαφρόδιτο άτομο). Οι γιατροί κλήθηκαν να προχωρήσουν σε εξέταση, κατέληξαν πώς το ελάττωμα που είχε η Αντίντ Κολά στη σεξουαλική διάπλαση ήταν το αποτέλεσμα κάποιας αποτρόπαιας συνδιαλλαγής με τους δαίμονες. Τα συμπεράσματα αυτά ήταν σύμφωνα με την κατηγορία και η Αντίντ Κολά στάλθηκε πίσω στη φυλακή. Υποβλήθηκε σε ανάκριση: βασανίστηκε, αντιστάθηκε κάποιο καιρό, αλλά νικημένη από τρομερούς πόνους, αποφάσισε στο τέλος να ομολογήσει."Ομολόγησε -λέει ο χρονικογράφος πώς είχε εγκληματικές σχέσεις με το Σατανά και κάηκε ζωντανή στην κεντρική πλατεία της Ντόλ".

Μισέλ Φουκώ -Οι μη κανονικοί
Παραδόσεις στο Κολέγιο της Γαλλίας, 1974-1975

Υπάρχει κάτι που οι ειδικοί περιγράφουν σήμερα ως «διαταραχή της σεξουαλικής διαφοροποίησης». Παρόλο που αναγνωρίζω στρατηγικές ελέγχου της κοινωνίας στις διάφορες κατηγοριοποιήσεις και στατιστικές , νομίζω ότι έχει σημασία να αναφέρουμε ότι το 1 στα 5.000 άτομα είναι "ερμαφρόδιτο" και κατατάσσεται στην κατηγορία των "μη κανονικών".
Αυτή η πληροφορία αναφέρεται για να δούμε πόσο λίγα πράγματα γνωρίζουμε για ένα ζήτημα που αφορά χιλιάδες ανθρώπους .

Τα "μη κανονικά άτομα" είναι τα μη "ορατά άτομα". Τα άτομα που αμφισβητούν με τα σώματα τους τον κυρίαρχο (επιστημονικό ή μη) λόγο. Η "συνουσία με τον σατανά "του τότε ονομάζεται πλέον «διαταραχή της σεξουαλικής διαφοροποίησης» και αφορά σώματα προς χειρουργική διόρθωση για να "υιοθετήσουν βιολογικά " το ένα από τα δύο κυρίαρχα φύλα προκειμένου να το επιτελέσουν, καθώς η σεξουαλική απροσδιοριστία μπορεί να προκαλέσει κλυδωνισμούς στα θεμέλια ενός συστήματος όπου τα πάντα έχουν κατασκευαστεί από τον άντρα και τη γυναίκα για τον άντρα και τη γυναίκα.
Τα άτομα εκείνα που οι κοινωνίες με τους διάφορους μηχανισμούς εξουσίας (θρησκεία, οικογένεια, επιστήμη) τα έριξαν στα μαύρα σκοτάδια της πραγματικότητας.
Πλέον οι θεϊκές προσταγές έγιναν επιστημονικά κελεύσματα και ναι, είναι αλήθεια, κάθε κοινωνία έχει δημιουργήσει τα τέρατα της, τις εξαιρέσεις που θα επιβεβαιώνουν το δυαδικό σύστημα. Κι έτσι δείχνοντας τη θολότητα του τι δεν πρέπει να είσαι καταδεικνύεται ο έμφυλος μονόδρομος που έχεις να διανύσεις,

χωρίς αποκλίσεις.

ΥΓ: Υπάρχει μάλλον μια- σχετική με την ανάρτηση- ωραία ταινία που μου σύστησε η αγαπημένη συγκάτοικος Τ. Το "Μαύρο Λιβάδι" του Βαρδή Μαρινάκη. Αν τη δείτε σε κανα τόρρεντ σφυρίστε το και σ' εμάς. Ωστόσο πάρτε μια γεύση από το trailer. Πολύ καλή (φωτογραφία) για να είναι Ελληνική (ταινία)..

from her to eternity

2010-09-16T02:42:00.000-07:00

H απάντηση στην ανάρτηση του πρτφ "dance me to the of love" είναι το "from her to eternity".

Μέσα μου
γύρω μου
η επανάσταση σέρνεται
σαν μελαγχολική φίλη
δεν υπάρχει παρηγοριά

ερωτική σχέση που τυλίγει
γυμνή και απαιτητική
χαρίζει ανάσες και σπέρνει πόνους

ματαίωση τετράγωνη
τα κράσπεδα του δρόμου
όλα καλά και στη θέση τους

Γύρω μου
μέσα μου
προσμονή να ΄χω να ζεσταίνω
κάθε μέρα απ΄ την αρχή
δεν κάνουν πλάκα με κάτι τέτοια

Μέσα μου
Γύρω μου
εκεί είσαι
και είμαι

από αυτήν ως την αιωνιότητα*.

Ah wanna tell ya 'bout a girl
You know, she lives in room 29
Why... Why... that's the one right up top a mine
Ah start to cry, Ah start to cry

O Ah hear her walkin'
Walkin' barefoot cross the floor-boards
All thru this lonesome night
Ah hear her crying too.
Hot-tears come splashin on down
Leaking thru the cracks,
Down upon my face, Ah catch'em in my mouth!
Ah catch'em in my mouth!
Ah catch'em in my mouth!
Walk'n'cry Walk'n'cry-y!!!

From her to eternity!

Ah read her diary on her sheets
Scrutinizin' every lil bit of dirt
Tore out a page'n'stufft it inside my shirt
Fled outa the window,
And shinning it down the vine
Outa her night-mare, and back into mine
Mine! O Mine!

From her to eternity!

Cry! Cry! CRY!

She's wearing them bloo-stockens, ah bet!
and standin' like this with my ear to the ceiling
Listen, Ah know it must sound absurd
but Ah can hear the most melancholy sound
Ah ever heard!
Walk'n'cry! Kneel'n'cry-y!

From her to eternity!
From her to eternity!

O tell me why? O tell me why?
Oh Why? Why? Why?
O tell me why and don't tell me a lie!
Why the ceiling still shakes? Shakes! Shakes! Shakes!
Why the fixtures turn to serpents and snakes?

This desire to possess her is a wound
and its naggin at me like a shrew
but, Ah know, that to possess her
Is, therefore, not to desire her.

O o o then ya know, that lil girl would just have to go!
Go! Go-o-o! From her to eternity!

From her to eternity!

*Απόσπασμα από την ταινία "τα φτερά του έρωτα" του Wim Wenders στο οποίο εμφανίζεται ο Nick Cave και τραγουδάει το "From her to eternity" (από τον ομώνυμο δίσκο) σε ένα Βερολινέζικο μπάρ .

no future...

2010-09-12T03:04:00.000-07:00

NO ΦΟΥΤΕΡ...

NO ΦΟΥΤΕΡ...

NO ΦΟΥΤΕΡ...FOR U!

shake romantico

2010-09-09T09:41:00.000-07:00

Πραγματικά διαχρονικό μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς το τραγούδι του Γιώργου Μπούρα ¨Ρομαντικά¨. Ο Γιώργος Μπούρα είναι ένας βιρτουόζος του λα'ι'κοσέικ είδους με επιρροές από διάφορους καλλιτέχνες που έχουν γράψει ιστορία στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα, μαζί με το ¨μαντουβάλα τσατσα'', το "τζέμης μπόντ" το "σε είδα στο Λυκαβηττό". Πρόκειται για διαμάντι του ελληνικού πενταγράμμου που έχει καταφέρει να συγκεράσει τη rock and roll με την ελληνική folk μουσική μέσο των ethnic στοιχείων (μπουζούκι) .

Απολαύστε..

2010-09-08T08:28:00.000-07:00

ΦΑΣΗ ΠΟΠ!

Holden - Ce Que Je Suis

2010-09-05T04:39:00.000-07:00

Για τη seratia...

2010-09-04T02:26:00.000-07:00

Ένα πολύ πολύαγαπημένο τραγούδι που (μάλλον) ταιριάζει με την περίσταση.
Κάτι σαν ευχή...

Καλή νέα σεζόν...

2010-09-01T19:00:00.000-07:00

Διακοπές, σινεμάδες, γρανίτες, θάλασσες, ρούμια… όλα καλά κι όλα ωραία όταν αφήνεις την κοινωνική πραγματικότητα λίγο πέρα από εσένα. Και πράγματι τις τελευταίες μέρες είχα ηρεμήσει και είχα ξεκουραστεί ώσπου διάβασα τα νέα απ' τον κόσμο και το φάντασμα του Νίτσε με χτύπησε στην πλάτη για το καλωσόρισμα. Δεν είμαι μηδενίστρια, για την ακρίβεια διαφωνώ με το μηδενισμό και περισσότερο με τους μηδενιστές , αλλά είναι μερικές φορές που έρχονται στη σκέψη σαν τα διαόλια , ο Νίτσε , ο Νετσάγιεφ, ο Στίρνερ και εγώ προσπαθώ να τους διώξω σαν τα κουνούπια που με ενοχλούν το βράδυ που κοιμάμαι. Αντιστέκομαι με σθένος στον υπαρξισμό και την ματαίωση.

Φρίκη νο 1.

Συγκλονίζει η μαρτυρία της άτυχης γυναίκας από τη Σρι Λάνκα, της οποίας ο εργοδότης στη Σαουδική Αραβία της έμπηγε... καυτά καρφιά στο σώμα, για να την τιμωρήσει! «Ο εργοδότης μου ζέσταινε τα καρφιά πριν τα καρφώσει με ένα σφυρί στο σώμα μου» εξηγεί η άτυχη γυναίκα

Φρίκη νο 2.

Καμία οριστική απόφαση δεν έχει ληφθεί ακόμα από τις ιρανικές Αρχές, σχετικά με την εκτέλεση της ποινής του θανάτου διά λιθοβολισμού στην Σακινέχ Μοχαμάντι Αστιάνι, σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε σήμερα εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Ραμίν Μεχμανπαράστ.

Φρίκη νο 3.

Σε ομαδικούς βιασμούς και κακοποιήσεις υπέβαλλαν άγνωστοι μια 36χρονη Βουλγάρα στην περιοχή των Προσκυνητών, η οποία διασώθηκε από τα συνεχόμενα μαρτυριά της, όταν κάποιος ειδοποίησε την αστυνομία του Δήμου Μαρώνειας. Η γυναίκα βρέθηκε σε κατάσταση σοκ, έχοντας σπάσει ένα απόστημα -απόδειξη των ομαδικών βιασμών τους οποίους υπέστη.

Η νεαρή γυναίκα δούλευε ως οικιακή βοηθός σε σπίτια στην περιοχή Κρυονερίου Ροδόπης και Προσκυνητών, όταν έπεσε στα χέρια κάποιων που την κακοποιούσαν συστηματικά και με ξυλοδαρμό την εξανάγκαζαν να εκδίδεται, ενώ της έπαιρναν και τα χρήματα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ένα ολόκληρο χωριό, οι Προσκυνητές, είχε γνώση της κατάστασης, αλλά κανείς δεν μιλούσε!

Φρίκη νο4.

Οι δηλώσεις του ζωγράφου Κώστα Τσόκλη περί βιασμού.

http://tvxs.gr/news/%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B5%CF%82/%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B7%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CF%83%CF%8C%CE%BA%CE%BB%CE%B7-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%CE%B2%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D

Είναι ωραία η επίθεση... σε κάτι τομάρια σαν και του λόγου σου και θα είναι απόλυτα φυσιολογική... η μούρη σου που θα έχει σκουπίσει την άσφαλτο.

Δεν ξέρω αν θα σταματήσει ποτέ αυτός ο κανιβαλισμός αλλά εδώ που φτάσαμε θα κολυμπήσουμε…

πότε στη θάλασσα και πότε στο σκατό!

...

2010-08-31T03:54:00.000-07:00

"Μέσα σ' αυτήν την ανάπαυση, όντας ένα πράγμα και αχώριστο, αχώριστο και στο βάθος του εαυτού τους, σε σημείο που η ευφυΐα τούς να μοιάζει οριστικά χαμένη, η μνήμη τους κενή, η βούληση τους ανώφελη, αυτή στεκόταν ορθή μέσα σ' αυτήν την ανάπαυση σάμπως μπροστά σε ανατολή του ηλίου και μέσα του χανόταν ολόκληρη, η ίδια μαζί με τις γήινες ιδιοτροπίες της ".

Ρόμπερτ Μουζίλ - Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες ΙΙ

Λεμόνι ή φράουλα?

2010-08-28T00:08:00.000-07:00

Εχθές πήγαμε να δούμε το Inception το cine Ψυρρή.
Είχαμε ακούσει καλές κριτικές... και ήταν γενικώς μεγάλη αμερικανιά.
Μοναδικό ενδιαφέρον... μια γρανίτα του αναψυκτηρίου με δύο καλαμάκια
Μόνος προβληματισμός...

φράουλα ή λεμόνι?

Παιδιά μην πάτε να το δείτε, 1000 φορές σπιτική γρανίτα και matrix.

και μια συνταγή...

Σπιτική γρανίτα

Υλικά

1 κιλό ωριμα φρούτα (αφού αντιμετωπίσετε τα διλήμματα).
1 λιτρό νερό
1 + 1/2 φλιτζάνι ζάχαρη

Εκτέλεση

Χτυπάμε όλα τα υλικά στο μίξερ να αφρατέψουν και μετά τοποθετούμε το μίγμα στο ψυγείο.

Pierrot le Fou.

2010-08-26T06:09:00.001-07:00

Ναί, ορισμένες φορές όταν πρέπει να μιλήσω

νιώθω σαν το νευρικό εραστή στην ταινία του Woody Allen

βασικά, σαν μακαρόνι βραστό νιώθω

δύο ποτήρια αβάνα στο τραπέζι

το ένα μετά το άλλο

χθές

δεν βοηθούν

για να πω ότι ...

και μετά δεν...

αλλά όταν...

άστο

στο αύριο.

είναι και η Μαριάν

είναι λές να ταυτίζoμαι με την Μαριάν

από τον Tρελό Πιερό του Godart

τότε που είπε στο Φερντινάν

"εσύ μου μιλάς με λόγια κι εγώ σε κοιτώ με αισθήματα"*.

Σαν να απάντησα...Pierrot le Fou.

?επιστροφή?

2010-08-25T08:19:00.000-07:00

Αγαπητοί κι αγαπητές (μάλλον)!
Από σήμερα αποχαιρετώ την Καλοκαιρινή διάθεση αφού οι διακοπές έλαβαν τέλος. Το πρώτο που σκέφτηκα όταν έφτασα στο λιμάνι του Πειραιά ήταν αυτός ο στίχος από το ποίημα της Κικής Δημουλά "όχι, δεν είμαι λυπημένη".
Αλήθεια... μπορούμε να πούμε ότι το Καλοκαίρι είναι μια μέρα που νυχτώνει για να ξημερώσει μια άλλη - ας ελπίσουμε καλύτερη-. Μην είστε λυπημένοι λοιπόν...

ΠΕΡΑΣΑ
Περπατῶ καὶ νυχτώνει.
Ἀποφασίζω καὶ νυχτώνει.
Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη.

Ὑπῆρξα περίεργη καὶ μελετηρή.
Ξέρω ἀπ᾿ ὅλα. Λίγο ἀπ᾿ ὅλα.
Τὰ ὀνόματα τῶν λουλουδιῶν ὅταν μαραίνονται,
πότε πρασινίζουν οἱ λέξεις καὶ πότε κρυώνουμε.
Πόσο εὔκολα γυρίζει ἡ κλειδαριὰ τῶν αἰσθημάτων
μ᾿ ἕνα ὁποιοδήποτε κλειδὶ τῆς λησμονιᾶς.
Ὄχι δὲν εἶμαι λυπημένη.

Πέρασα μέρες μὲ βροχή,
ἐντάθηκα πίσω ἀπ᾿ αὐτὸ
τὸ συρματόπλεγμα τὸ ὑδάτινο
ὑπομονετικὰ κι ἀπαρατήρητα,
ὅπως ὁ πόνος τῶν δέντρων
ὅταν τὸ ὕστατο φύλλο τοὺς φεύγει
κι ὅπως ὁ φόβος τῶν γενναίων.
Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη.

Πέρασα ἀπὸ κήπους, στάθηκα σὲ συντριβάνια
καὶ εἶδα πολλὰ ἀγαλματίδια νὰ γελοῦν
σὲ ἀθέατα αἴτια χαρᾶς.
Καὶ μικροὺς ἐρωτιδεῖς, καυχησιάρηδες.
Τὰ τεντωμένα τόξα τους
βγήκανε μισοφέγγαρο σὲ νύχτες μου καὶ ρέμβασα.
Εἶδα πολλὰ καὶ ὡραῖα ὄνειρα
καὶ εἶδα νὰ ξεχνιέμαι.
Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη.

Περπάτησα πολὺ στὰ αἰσθήματα,
τὰ δικά μου καὶ τῶν ἄλλων,
κι ἔμενε πάντα χῶρος ἀνάμεσά τους
νὰ περάσει ὁ πλατὺς χρόνος.
Πέρασα ἀπὸ ταχυδρομεῖα καὶ ξαναπέρασα.
Ἔγραψα γράμματα καὶ ξαναέγραψα
καὶ στὸ θεὸ τῆς ἀπαντήσεως προσευχήθηκα ἄκοπα.
Ἔλαβα κάρτες σύντομες:
ἐγκάρδιο ἀποχαιρετιστήριο ἀπὸ τὴν Πάτρα
καὶ κάτι χαιρετίσματα
ἀπὸ τὸν Πύργο τῆς Πίζας ποὺ γέρνει.
Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη ποὺ γέρνει ἡ μέρα.

Μίλησα πολύ. Στοὺς ἀνθρώπους,
στοὺς φανοστάτες, στὶς φωτογραφίες.
Καὶ πολὺ στὶς ἁλυσίδες.
Ἔμαθα νὰ διαβάζω χέρια
καὶ νὰ χάνω χέρια.
Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη.

Ταξίδεψα μάλιστα.
Πῆγα κι ἀπὸ ἐδῶ, πῆγα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ...
Παντοῦ ἕτοιμος νὰ γεράσει ὁ κόσμος.
Ἔχασα κι ἀπὸ ἐδῶ, ἔχασα κι ἀπὸ κεῖ.
Κι ἀπὸ τὴν προσοχή μου μέσα ἔχασα
κι ἀπὸ τὴν ἀπροσεξία μου.
Πῆγα καὶ στὴ θάλασσα.
Μοῦ ὀφειλόταν ἕνα πλάτος. Πὲς πῶς τὸ πῆρα.
Φοβήθηκα τὴ μοναξιὰ
καὶ φαντάστηκα ἀνθρώπους.
Τοὺς εἶδα νὰ πέφτουν
ἀπὸ τὸ χέρι μιᾶς ἥσυχης σκόνης,
ποὺ διέτρεχε μιὰν ἡλιαχτίδα
κι ἄλλους ἀπὸ τὸν ἦχο μιᾶς καμπάνας ἐλάχιστης.
Καὶ ἠχήθηκα σὲ κωδωνοκρουσίες
ὀρθόδοξης ἐρημιᾶς.
Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη.

Ἔπιασα καὶ φωτιὰ καὶ σιγοκάηκα.
Καὶ δὲν μοῦ ἔλειψε οὔτε τῶν φεγγαριῶν ἡ πεῖρα.
Ἡ χάση τοὺς πάνω ἀπὸ θάλασσες κι ἀπὸ μάτια,
σκοτεινή, μὲ ἀκόνισε.
Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη.

Ὅσο μπόρεσα ἔφερ᾿ ἀντίσταση σ᾿ αὐτὸ τὸ ποτάμι
ὅταν εἶχε νερὸ πολύ, νὰ μὴ μὲ πάρει,
κι ὅσο ἦταν δυνατὸν φαντάστηκα νερὸ
στὰ ξεροπόταμα
καὶ παρασύρθηκα.

Ὄχι, δὲν εἶμαι λυπημένη.
Σὲ σωστὴ ὥρα νυχτώνει.

***

Πέρασα από την πλατεία Φελλίνι και περπάτησα σε ανάσες ποίησης, Σάββατο βράδυ. Κάποτε θα ξαναπεράσω. Άλλωστε...

...περιπλανιόμαστε μέσα στην νύχτα και μας καταναλώνει η φωτιά.

Η ερωτική επιστολή.

2010-07-23T06:06:00.000-07:00

...συνεχίζοντας από εκεί που το άφησε η αγαπητή τρούφα μπούφκα...

ΕΠΙΣΤΟΛΗ. Το σχήμα αναφέρεται στην ιδιαίτερη διαλεκτική της ερωτικής επιστολής. Ή ερωτική επιστολή είναι κενή (κωδικοποιημένη) και ταυτόχρονα εκφραστική (φορτισμένη με την επιθυμία να σημάνει τον πόθο).

1. Όταν ο Βέρθερος (πού υπηρετεί "παρά τω Πρέσβει") γράφει στην Καρλότα, ή επιστολή του ακολουθεί το έξης πλάνο: 1. Τι χαρά να σε σκέφτομαι! 2. Βρίσκομαι εδώ σ' έναν κύκλο κοσμικό και, δίχως εσένα, νιώθω πολύ μόνος. 3. Συνάντησα κάποιαν (π.χ., τη δεσποινίδα Β...) πού σου μοιάζει, και με την όποια μπορώ να κουβεντιάζω για σένα. 4. Εκφράζω την ευχή να ξανανταμώσουμε. - Μια και μόνη πληροφορία παραλλάσσεται σαν θέμα μουσικό: σε σκέφτομαι.

Τι θα πει "σκέφτομαι κάποιον"; θα πει: τον λησμονώ (χωρίς λήθη είναι ανέφικτη ή ζωή) και αφυπνίζομαι συχνά από τούτη τη λησμονιά. Πολλά πράγματα, με τρόπο συνειρμικό, σε επαναφέρουν στο λόγο μου. "Σε σκέφτομαι" δε σημαίνει τίποτ' άλλο έξω απ' αύτη τη μετωνυμία. Γιατί, καθαυτή, τούτη ή σκέψη είναι κενή: δε σε σκέφτομαι· απλώς, φροντίζω να σε κάνω να επιστρέψεις (σε βαθμό ευθέως ανάλογο μάλιστα με το πόσο σε λησμονώ). Αύτη τη μορφή (αυτό το ρυθμό) ονομάζω "σκέψη": δεν έχω να σον πω τίποτε μόνο πού αυτό το τίποτε σε σένα είναι πού το λέω:

"Γιατί, ξανά, καταφεύγω στη γραφή; Αγαπημένη, μη με ρωτάς τόσο αδυσώπητα Γιατί ειν' αλήθεια πώς τίποτε δεν έχω να σου πω. Άλλα, τ' αγαπημένα χέρια σου, όπως και να 'ναι, θα δεχτούν το σημείωμα αυτό".

Ρολάν Μπάρτ
Αποσπάσματα ερωτικού λόγου

Καλό φουρφουροκαλοκαίρι PART II.

2010-07-21T02:09:00.000-07:00

Κι αν αργεί το χρυσαλιφουρφούριασμα, υπάρχουν και η χρυσαλιθάλασσες να φουρφουριάσετε...

οι αντιφάσεις του ποιητή...(?)

2010-07-19T08:03:00.000-07:00

ο έρωτας στον αργαλειό του
δεν σταματάει να μας υφαίνει

κι ας είσαι το υφάδι που όλο κόβεται
κι ας είμαι το στημόνι που ξεβάφει

***

τα πάντα κρέμονται από μια κλωστή
μονάχα ο έρωτας κρέμεται από μια τρίχα

Ν. Χριστιανόπουλος
Μικρά ποιήματα.

οι αντιφάσεις του ποιητή...(?)
τα οξύμωρα του έρωτα(?)
ο ετεροχρονισμός(?)
ή τίποτα από αυτά και τα πάντα(?)

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ PART 1:

2010-07-15T02:23:00.000-07:00

Είναι η πρώτη φορά στην ζωή μου που θέλω τόσο πολύ να βρεθώ στη θάλασσα, με ένα βιβλιαράκι, κάτω από ένα δεντράκι, να ρίχνω που και που καμία βουτίτσα, απλά πράγματα. Και όσο σκέφτομαι αυτόν τον συγγραφέα (ξέρετε τον γνωστό σε όλους μας κάθαρμα που ακούει στο όνομα Coelho και εξαπατά μικρά παιδιά),
που έγραφε ότι όταν θέλεις κάτι πολύ συνωμοτεί όλο το σύμπαν για να πραγματοποιηθεί (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων), επειδή αυτός ήθελε να ζαλίσει την ανθρωπότητα με την φλυαρία του -και φυσικά τα κατάφερε. Δεν φταίει κανείς άλλος φταίμε εμείς που δεν πήγαμε στις εκδόσεις Λιβάνη να το ξεκαθαρίσουμε το ζήτημα.
Βέβαια ήρθε ο καταπληκτικός Arthur Bloch (Κλεό σε ευχαριστώ πολύ γι' αυτό) να αποκαταστήσει την αλήθεια στο ιστορικό συνεχές με τον Νόμο του Μέρφυ:

Για να θυμηθούμε λίγο:

Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.

Συνακόλουθα:

1. Τίποτα δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται.

2. Αν ξέρεις ότι υπάρχουν μόνο τέσσερις τρόποι για να πάει κάτι στραβά και φροντίσεις να τους προλάβεις, τότε αμέσως θα εμφανιστεί ένας πέμπτος.

3. Κάθε λύση γεννάει ένα καινούργιο πρόβλημα.

4. Είναι αδύνατο να προφυλαξείς κάτι από τη βλακεία ,γιατί οι βλάκες είναι ικανότατοι.

5. Χαμογελάστε... το αύριο θα είναι χειρότερο.

6. Τα πάντα πάνε στραβά ταυτόχρονα.

7. Αν αισθάνεσαι καλά μην ανησυχείς. Θα περάσει.

8 .Όταν τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα, θα γίνουν.

Μην ξεχνάμε όμως ότι ο Μέρφυ ήταν αισιόδοξος...

κι αν η κρίση μας έχει κάνει τα μούτρα τζατζίκι...
και είναι η τσέπη άδεια από λεφτά...
ένα δύο τρία οοοπ ρίξτε το στο σορολοοοπ
ένα δύο τρία οοοπ ταξιδέψτε με οτοστοοοπ!

Και μην ξεχάσουμε (επειδή η Αλίκη Βουγιουκλάκη σε θέλει υποταγμένο)...

από Σεπτέμβρη riots!

Κυρώσεις, κυρώσεις, κυρώσεις...

2010-07-13T00:06:00.000-07:00

"Ως στρατιγική επιβίωσης, το φύλο αποτελεί μια παραστασιακή επιτέλεση που υπόκειται σε κυρώσεις. H διάκριση των φύλων είναι αυτό που καθιστά τα άτομα ανθρώπους μέσα στον σύγχρονο πολιτισμό. Πράγματι,όσοι αποτυγχάνουν να πραγματώσουν σωστά το φύλο τους κατα κανόνα τιμωρούνται. Επειδή αφενός, δεν υπάρχει ούτε μια ορισμένη ουσία την οποία να εκφράζει ή να εξωτερικεύει το φύλο, ούτε ένα αντικειμένικό ιδανικό στο οποίο το φύλο προσβλέπει, κι επειδή αφετέρου το φύλο δεν είναι γεγονός αλλά διάφορες επιτελεστικές πράξεις χωρίς τις οποίες δεν θα υπήρχε καν. Το φύλο είναι επομένως μια κατασκεύη, η οποία κατα κανόνα αποκρύπτει τις διαδικασίες της γένησης της".

J.B*

For example...
η ιστορία της μαμάς Rosa που είναι πατέρας του Νικόλα. Ακόμα και μια φράση ή ενα περιφρονητικό βλέμμα μπορεί να αποτελέσει τιμωρία για το "κοινωνικά λάθος στην πραγμάτωση του φύλου"...

*Από το δοκίμιο της Judith Batler: Παραστασιακές επιτελέσεις και συγκρότηση του φύλου.

Anger is an energy...

2010-07-12T10:56:00.000-07:00

I could be wrong. I could be right.
I could be wrong.

I could be wrong, I could be right,
I could be black, I could be white,
I could be right, I could be wrong,
I could be white, I could be black.

Your time has come, your second skin.
You climb so high and gain so low.
Walk through the valley.
The written word is a lie.

May the road rise with you. (4x)

I could be wrong. I could be right.
I could be wrong. I could be right.

I could be wrong, I could be right,
I could be black, I could be white,
I could be right, I could be wrong,
I could be black, I could be white.

They put a hotwire to my head
'cuz of the things I did and said.
They made these feelings go away,
but those feelings get in every way.

May the road rise with you.

Anger is an energy.

May the road rise with you.

Anger is an energy.

Sad lovers or Giants ...

2010-07-07T09:06:00.000-07:00

Μα πώς να μη σατανιστεί κανείς...?

2010-07-05T03:04:00.000-07:00

ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ 'ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗΣ'.

Πώς να απολύετε χωρίς να νιώθετε... στρες!

Παλιά, η τάξη τους διοργάνωνε φιλανθρωπικούς χορούς όπου οι κυρίες επί των
τιμών στροβιλίζονταν για να μαζέψουν μερικές δεκάρες για τους φτωχούς.
«Τι άγιες ψυχές!», αναφωνούσε ο Λαφάργκ.
Σήμερα, οι προικισμένοι με αισθήματα κεφαλαιοκράτες διοργανώνουν ημερίδες
που θέτουν στο κέντρο της προσοχής τους την καταπολέμηση του «στρες».
Αλλά το στρες ποιων νομίζετε;
Μα των ίδιων των κεφαλαιοκρατών και των στελεχών των επιχειρήσεών τους,
στα οποία οι κεφαλαιοκράτες αναθέτουν την αποστολή να ανακοινώνουν στους
εργάτες την απόλυσή τους!
*
Μια τέτοια ημερίδα οργανώνεται στις 12 του Ιούλη στο ξενοδοχείο «Μεγάλη
Βρετανία» από την «Attibute - εταιρεία συμβούλων και εκπαίδευσης στελεχών
επιχειρήσεων» σε συνεργασία με το περιοδικό «HR Professional».
Τίτλος της ημερίδας: «Η ψυχολογία της απόλυσης».
*
Ιδού πώς την διαφημίζουν οι διοργανωτές της:
«Μία ξεχωριστή ημερίδα που επιθυμεί να αναλύσει σε βάθος τα συναισθήματα,
τους φόβους, τις ανησυχίες των στελεχών που έρχονται αντιμέτωποι με μία
τέτοια εταιρική απόφαση ή εκείνων που βιώνουν την πιθανότητά της.
Μία ημερίδα που επιδιώκει να φωτίσει ακόμη, τους προβληματισμούς, τις
ανησυχίες και το άγχος των στελεχών που είναι αναγκασμένοι να την
ανακοινώσουν (...)
Μία συνάντηση όπου η ψυχολογία, το συναίσθημα και ο τρόπος χειρισμού του
έχουν τον πρώτο ρόλο!».
*
Αν είστε, λοιπόν, στέλεχος επιχείρησης ή επιχειρηματίας ο ίδιος, μπορείτε
να προσέλθετε στην ημερίδα και πληρώνοντας το (ευτελές σε σχέση με τη
χρησιμότητα των πληροφοριών που θα αποκομίσετε) ποσό των 90 - 120 ευρώ, θα
μπορέσετε να «μάθετε»:
*
α) «Πώς να επικοινωνείτε αποτελεσματικά ένα τέτοιο μήνυμα».
Πώς, δηλαδή, να γίνεστε παχύδερμο όταν, ενεργώντας ως μπιστικός του
αφεντικού, θα ανακοινώνετε στον εργάτη ότι απολύεται...

β) «Πώς να χειρίζεστε τα συναισθήματα των στελεχών σας».
Πώς, δηλαδή, εφόσον είστε εργοδότης, θα χειρίζεστε τους υποτακτικούς σας,
πριν τους στείλετε να ανακοινώσουν τις απολύσεις των εργατών...

γ) «Πώς να χειρίζεστε τα δικά σας συναισθήματα κάνοντας μία τέτοια
ανακοίνωση».
Πώς, δηλαδή, θα ενεργείτε ως παχύδερμο στο τετράγωνο, εφόσον εσείς πια, αν
και εργοδότης, θα βρεθείτε στην «ανάγκη» να ανακοινώσετε ο ίδιος τις
απολύσεις...

και διερωτώμαι...

ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΛΑΒΕΙ ?

666

2010-07-04T02:56:00.000-07:00

"Η Σκοτεινή δύναμή της εντροπίας ήταν πάντα παρούσα και επαναστατεί για να βγει στην δια φωτισμένη πλευρά της αλήθειάς μέσα από το βέλος του χρόνου.
Ο Σατανάς, είναι σύμβολο της γνώσης, του υλικού κόσμου, και κάθε ζωντανής επιθυμίας, δεν είναι μια πνευματική οντότητα που λατρεύεται, άλλα μια πυγή ενέργειάς μέσα στην σκοτεινή πλευρά της φύσης, και του εαυτού μας.
Όποιος έχει αισθανθεί την παρουσία του θα κατάλαβε ότι δεν είναι μια πνευματική οντότητα, αλλά η προέκτασή της δυνατότητάς του. "

"Συμβολικά έχει στενή σχέση με Θεούς (έννοιές) προ χριστιανικών χρόνων που αντιπροσωπεύουν το Χάος, τις Σκοτεινές δυνάμεις, τις απολαύσεις, την επανάσταση, τα ανθρωπινά Πάθη, την γνώση, την Υπερηφάνεια, (ενσαρκώσεις, οπού οι θρησκείες καταδίκασαν στο όνομά της πνευματικότητας).
Οι Δυνάμεις του Σκοταδιού προϋπήρχαν πριν την αρχή του χρόνου, και δεν έχουν φυσικά καμία σχέση με την μεταφυσική προοπτική του πνεύματος, ο καθένας τις συναντάει μέσα σε όλες τις θρησκείες των ανθρώπων και πάντα χάνουν από μια φωτεινή υπόσταση ενός θεού…".

"Ο Σατανάς είναι η επαναστατική έκφραση, που αρνείται την θεϊκή δουλεία, την πνευματική αυταπάτη, και τις θεϊκές αλυσίδες που κρατούσαν τόσο καιρό τον άνθρωπο σκλάβο των ουράνιων αγγέλων και νεκρών Αγίων.
Ο Σατανάς αντιπροσωπεύει την ευγένεια σε όσους την αξίζουν, αντί του αγαπάτε αλλήλους"..

ήρθε η ώρα να διαλέξουμε ...

ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ...

Για την προέκταση της δυνατότητας σου: www.satanismos.com

'Aντε γιατί πολύ αγάπη έπεσε στο προηγούμενο post με το τραγούδι της Gloria....

ΚΡΙΣΗ...

2010-07-03T07:47:00.000-07:00

Δ.N.T.
I'm Dynamite!

... you think I'd crumble
you think I'd lay down and die
Oh no, not I
I will survive
as long as i know how to love
I know I will stay alive
I've got all my life to live
I've got all my love to give
and I'll survive
I will survive!

Gloria Gaynor

Χρόνια πολλά θερσίτη...!

2010-06-24T00:05:00.000-07:00

10 χρόνια ΘΕΡΣΙΤΗΣ

Ραδιουργούμε ενάντια στον πολιτισμό του χρήματος, του εμπορεύματος, των θεαματικών διαδικασιών, της μοναξιάς, της αστυνομίας, του ρατσισμού και
του σεξισμού, της κάθε είδους πρέζας και νάρκωσης. Και συνεχίζουμε...
Στα χνάρια της άρνησης, της αμφισβήτησης, της ανυποταγής, της εξέγερσης!

3 ημέρες στο πάρκο Αντώνης Τρίτσης

Παρασκευή 25 Ιούνη

20:00 συζήτηση: “αυτοοργάνωση και κρίση: λαϊκές συνελεύσεις, υποδομές αλληλοβοήθειας, άμεσες δράσεις”

προβολή: “μέρες λεηλασίας”

Σάββατο 26 Ιούνη

20:30 θεματικός κύκλος για το ζήτημα του φύλου και της πατριαρχίας

προβολές: “γυναικείο σώμα και διαφήμιση”
“thank god I am a lesbian”

περφορματίβιτυ (ιν σίμπλ γουόρντς):
“από τη Judith Butler στον Μπομπ Σφουγγαράκη”

συναυλία: “αδερφές κατσάμπα”
“incognita sperans”
“συντεχνίαπλην στο μίξερ”

Κυριακή 27 Ιούνη

16:00 συλλογική κουζίνα
17:30 παιχνίδι περιπλάνησης στο πάρκο
19:00 ταχυδακτυλουργικά για παιδιά
19:30 συζήτηση: κρίση και καταστολή: από τον εσωτερικό εχθρό στις “επικίνδυνες τάξεις”
προβολή: “σιωπηρός θάνατος”

καθημερινά: χαριστικό - ανταλλακτικό παζάρι, μεταμεσονύχτιες προβολές, έντυπο υλικό

είσοδος: α) δεύτερη είσοδος λεωφόρου Χασιάς
β) είσοδος λεωφόρου Δημοκρατίας
λεωφορεία: α) Α12, Β12 (στάση: 6η Χασιάς)
β) Α10, Β10 (στάση εργατικών πολυκατοικιών)

'Ελεγα...

2010-06-17T06:49:00.000-07:00

Αθήνα
μπετό
στη
φλέβα

Δεν
έφτυνα
καλύτερα.

*Οι φωτογραφίες είναι του Philip-Lorca+diCorcia.

Δες μπάλα, αλλά μην ξεχάσεις...

2010-06-15T02:44:00.000-07:00

All in the Name of the Beautiful Gain
A ZACF statement on the 2010 Soccer World Cup in South Africa

The 2010 Soccer World Cup must be exposed for the utter sham that it is. The ZACF strongly condemns the audacity and hypocrisy of the government in presenting the occasion as a “once-in-a-lifetime” opportunity for the economic and social upliftment of those living in South Africa (and the rest of the continent). What is glaringly clear is that the “opportunity” has and continues to be that of a feeding-frenzy for global and domestic capital and the South African ruling elite. In fact, if anything, the event is more likely to have devastating consequences for South Africa’s poor and working class – a process that is already underway.

In preparing to host the world cup the government has spent close to R800 billion (R757 billion on infrastructure development and R30 billion on stadiums that will never be filled again), a massive slap in the face for those living in a country characterized by desperate poverty and close to 40% unemployment. Over the past five years the working poor have expressed their outrage and disappointment at the government’s failure to redress the massive social inequality in over 8000 service delivery protests for basic services and housing countrywide. This pattern of spending is further evidence of the maintenance of the failed neoliberal capitalist model and its “trickle down” economics, which have done nothing but deepen inequality and poverty globally. Despite previous claims to the contrary, the government has recently admitted this by doing an about turn, and now pretends that the project was “never intended” to be a profit making exercise [1].

South Africa desperately needs large-scale public infrastructure, especially in the area of public transport which is in some cities, including Johannesburg, is almost entirely absent. The Gautrain, which was launched on Tuesday the 8th June (just in time for the big event) is probably the biggest irony here: in a country where the large majority rely on unsafe private mini-bus taxis to travel long distances on a daily basis, the Gautrain offers high speed, luxury transport for tourists and those travelling between Johannesburg and Pretoria… who can afford it if a single trip between the airport and Sandton will set you back a massive R100. The same picture reveals itself everywhere: the Airports company of South Africa (ACSA) has spent over R16 billion on upgrading the airports, the commercialised South African National Road Agency Ltd (SANRAL) has spent over R23 billion on a new network of toll roads – all of which will implement strict cost-recovery measures to recoup the billions spent, and most of which will be of little benefit to poor South Africans. All over the country municipalities have embarked on urban regeneration schemes… accompanied by corresponding gentrification schemes, as the government attempts to hastily paper over the harsh South African reality. Over 15 000 homeless people and street children have been rounded up and dumped in shelters in Johannesburg alone, in Cape Town the municipality has evicted thousands of people from poor areas and squatter camps as part of the World Cup vanity project. The City of Cape Town (unsuccessfully) attempted to evict 10 000 Joe Slovo residents from their homes in order to hide them from the tourists travelling along the N2 highway, and elsewhere they are being removed to make space for stadiums, fan parks or train stations [2]. In Soweto, roads are being beautified along main tourist and FIFA routes, while adjacent schools sport broken windows and crumbling buildings.

Although many South Africans remain unconvinced, others are inundated and swept along by the deluge of nationalist propaganda aimed at diverting attention from the circus that is the World Cup. Every Friday has been deemed “soccer Friday”, in which the “nation” is encouraged (and school children forced) to sport Bafana-Bafana t-shirts. Cars are kitted out in flags, people learn the “Diski-dance” which is performed regularly at every tourist restaurant, and buy Zakumi mascot dolls. Anyone sceptical of the hype is denigrated unpatriotic, the prime example being when appeals were made to striking South African Transport and Allied Workers Union (SATAWU) workers to shelve their concerns “in the national interest” [3]. In a context where close to a million jobs have been lost over the course of the past year, government celebrations that the world cup has created over 400 000 jobs are empty and insulting. The jobs that have been created in the run up have been mostly casual or “Limited Duration Contracts (LCD’s)”, taken by workers that are not unionised and paid well below the minimum wage.

Apart from the repression of unions, social movements have received similar hostility from the state, which has unofficially put a blanket ban on all protest for the duration of the event. In fact there is some evidence that this has been in place since as early as the 1st March. According to Jane Duncan:

A snap survey conducted at the end of last week of other municipalities hosting World Cup matches revealed that a blanket ban on gatherings is in operation. According to the Rustenberg municipality, 'gatherings are closed for the World Cup'. The Mbombela municipality was told by the SAPS that they were not going to allow gatherings during the World Cup. The Cape Town City Council claimed that it continues to accept applications for marches, but indicated that it 'may be a problem' during the World Cup period. According to the Nelson Mandela Bay and Ethekwini municipalities, the police will not allow gatherings over the World Cup period [4].

Although it is clear that the constitution, often hailed for its “progressiveness” is far from the guarantor of freedom and equality that government claims it to be, this new form of repression is clearly in contradiction with the constitutional right to freedoms of expression and gathering. However, social movements in Johannesburg including the Anti-Privatisation Forum and several others have not given up so easily, having managed to get authorization for a protest march on the day of the opening with the help of the Freedom of Expression Institute. However, the march is being forced to be held three kilometres from the stadium where it will not attract the sort of media attention the government is worried about.

Not only has the state been repressively severe on the poor and any anti-World Cup demonstration or activity, all within the guise of painting South Africa as a host flinging its arms open in invitation to those flocking to its upmarket hotels, bed-and-breakfasts and cocktail lounges, but it does so under the guidance of Sepp Blatter and Friends’ legal criminal empire called FIFA (wonderfully referred to as THIEFA by the Durban Social Forum). Not only are they expected to benefit from a 2010 windfall of nearly € 1.2 billion, but have already gained over € 1 billion from media rights alone.

The stadia, and areas around the stadia, which were handed over to FIFA for the duration of the tournament (“tax free cocoons” literally creating FIFA-controlled and monitored areas exempt from normal taxation and other state laws), and all routes to and from the stadia have been forcibly cleared of anyone selling non-sanctioned FIFA products and those eking out an existence in squatter camps along airport roads. As such, people who would have banked on World Cup sales to boost their survival incomes are left out in the ‘trickle down’ cold.

FIFA, as sole owner of the World Cup brand and its spin-off products, also has a team of approximately 100 lawyers scouring the country for any unauthorised selling of these products and marketing of the brand. These products are seized and sellers are arrested despite the fact that most in South Africa and on the continent purchase their products from the informal trading sector, ars very few have R400 to dole out on team t-shirts and other gear. It has also has effectively gagged journalists with an accreditation clause that prevents media organisations from bringing FIFA into disrepute, clearly compromising freedom of press [5].

The major irony is that soccer was once truly the game of the working class. Viewing games live at stadia were cheap and easily accessible to people who chose to spend 90 minutes forgetting about the daily drudgery of their lives under the boot of the boss and the state. Today professional football and the World Cup bring exorbitant profits to a small cabal of a global and domestic elite (with billions spent unnecessarily and in a time of a global capitalist crisis) who charge patrons thousands of rands, pounds, euros, etc. every season to watch disgustingly overpaid footballers fall and dive all over manicured pitches at the slightest tug and who squabble, via parasitic agents, over whether or not they are deserving of their huge salaries. A game, which in many respects maintains its aesthetic beauty, has lost its working class soul and has been reduced to just another set of commodities to be exploited.

Bakunin once said that “people go to church for the same reasons they go to a tavern: to stupefy themselves, to forget their misery, to imagine themselves, for a few minutes anyway, free and happy”. Perhaps, amongst all the blindly nationalistic flag waving and vuvuzela-blowing, we can add sport to his equation and that it might seem easier to forget than to actively partake in combating injustice and inequality. There are many who do though, and the working class and poor and their organisations are not as malleable to illusion as government would want to believe. From temporary squatter camp constructions at the doors of the stadia, to mass protest and demonstrations, to countrywide strike action, unsanctioned or not, despite the taunts and jeers and the labels of being “unpatriotic”, or blanket bans on freedom of speech, we will defiantly make our voices heard to expose the terrible inequalities characterising our society and the global games played at the expense of the lives of those upon whom empires are built and will be, ultimately, destroyed.

Down with the World Cup!
Phansi state repression and divisive nationalism!
Phambili the people's struggle against exploitation and profiteering!

This statement was issued by the
Zabalaza Anarchist Communist Front

το αιματάκι στα χέρια...

Κείμενο συντρόφων από τη Νότια Αφρική. Για περρισότερα κείμενα τους: www.zabalaza.net

Αυτό το Kείμενο Με Συγκίνησε Πολύ...

2010-06-11T11:37:00.000-07:00

ΠΩΣ ΠΕΘΑΝΕ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ (ή – ένα γράμμα στα στρέιτ αγόρια συντρόφους μου του Xώρου)

Στο: http://postmodernresistance.wordpress.com

Για τη γυναίκα και τον άντρα που κρύβω μέσα μου

για αυτό που είμαι

για την γυναίκα και τον άντρα που αυτοκτονώ

ξέρω

άλλες κ άλλοι σκοτώνονται γύρω μου.

Φωτογραφία από την Ιταλική Κρίση του 70' και το κίνημα αυτομείωσης...

2010-05-27T06:45:00.000-07:00

Να θυμηθούμε να μην πληρώσουμε τους λογαριασμούς... (σύνθημα πιο επίκαιρο από ποτέ!).

Εδώ θα βρείτε και 3 σχετικά κείμενα: http://ifile.it/6krliv2/to_spiti_twn_kleftwn.pdf

Γενικά και ειδικά...

2010-05-27T00:04:00.000-07:00

Καθώς η ιστορία βιώνεται ως

διαδικασία κρίσεων,

το παρόν ως αναλαμπή κρίσιμων διακλαδώσεων

και το μέλλον ως η εφόρμηση άλυτων

προβλημάτων,

προκύπτει μια συνείδηση υπαρξιακά

ευαισθητοποιημένη

απέναντι στον κίνδυνο που προέρχεται

από μη ειλημμένες αποφάσεις και

παραληφθείσες επεμβάσεις.

Προκύπτει μια προοπτική που οι σύγχρονοι

θεωρούν

ότι τους καλεί να λογοδοτήσουν

για την παρούσα κατάσταση

ως παρελθόν ενός μελλοντικού παρόντος.

Υποβάλλεται η ιδέα μίας υπευθυνότητας

για τη μετάβαση από μια κατάσταση στην επόμενη ,

για τη συνέχιση μιας διαδικασίας που επέβαλε

τη φυσικότητα της

και αρνείται να επαγγελθεί μια αυτονόητη

συνέχεια...

J. Habermas.

2010-05-20T08:58:00.000-07:00

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ...

2010-05-10T01:01:00.000-07:00

ΙΣΟΠΕΔΩΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΟΣ...
Υπάρχουν δύο λαμαρίνες, μία εμπρός και μία πίσω.

Δυνατές ρυθμίσεις
α) Περιστροφή με τα δύο κόπλερ

β) Με εναλλαγή των πείρων (ένας επάνω και ένας κάτω) το μηχάνημα δουλεύει σε όχι οριζόντια θέση και...

μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το άνοιγμα χαντακιού.

μαρτυρίες...

2010-05-06T01:56:00.000-07:00

ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΙ ΚΑΙ ΜΠΑΤΣΟΙ...

«Μόλις είχα επιστρέψει από την πορεία. Ακούω φασαρία και βγαίνω στην είσοδο της πολυκατοικίας μου. Κοιτάω να δω τι διάολο έχει γίνει και ορμάνε οι ΜΑΤατζήδες μέσα και αρχίζουν να μας κοπανάνε με τα κλομπ μέσα στην είσοδο. Οχι στην εξώπορτα στον δρόμο. Μέσα στην είσοδο. Μου σπάσανε τα δόντια με τα κλομπ. Κουνιούνται, πέσανε τα δόντια μου, τα βλέπεις ότι κουνιούνται. Μου σπάσανε και το χέρι. Τρέξαμε και μπήκαμε μέσα στο σπίτι μας. Μας ακολούθησαν. Προσπαθούσαν να μπούνε μέσα στο σπίτι μας. Στο σπίτι μας! Σπάσανε την κλειδαριά. Θέλανε να μπούνε μέσα».

Ιωάννα Μανούσακα

«Κρατούσαμε την πόρτα του σπιτιού κυριολεκτικά με τα σώματά μας. Είχαν μαζευτεί νωρίτερα έξω από το σπίτι μας όλες αυτές οι ειδικές δυνάμεις. Βγήκα και τους φώναξα: Τι κάνετε εδώ πέρα; Είστε καθημερινά έξω από τα σπίτια μας. Μας έχετε κάνει τη ζωή κόλαση. Μας έχετε πνίξει στα δακρυγόνα. Φύγετε, δεν θέλουμε να σας βλέπουμε. Ξαφνικά μας στρίμωξε μια ομάδα αστυνομικών. Είχαν βγάλει τα κλομπ. Πρώτα έσπασαν την εξώπορτα και την παραβίασαν. Χτύπησαν τη γυναίκα μου. Μας είδαν που μπήκαμε στο διαμέρισμα του ισογείου. Μπήκαν όλοι μέσα και προσπαθούσαν επί περίπου πέντε λεπτά να σπάσουν την πόρτα του σπιτιού μας και να μπούνε μέσα». Χωρίς να γίνει καμία σύλληψη ή προσαγωγή, οι αστυνομικές δυνάμεις αποχώρησαν.

Βασίλης Βασιλάτος

...ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ!

Από το blog της κατάληψης Σκαραμαγκά...

2010-05-05T23:33:00.001-07:00

οι δολοφόνοι “θρηνούν” τα θύματά τους

(για τον τραγικό θάνατο 3 ανθρώπων)

Η μεγαλειώδης απεργιακή συγκέντρωση και πορεία σήμερα Τετάρτη 5 Μαϊου μετατράπηκε σε έναν κοινωνικό χείμαρο οργής. Τουλάχιστον 200 χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας στο δρόμο (εργαζόμενοι και άνεργοι, στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ντόπιοι και μετανάστες) επιχειρούσαν επί ώρες σε διαδοχικά κύματα να περικυκλώσουν και να καταλάβουν τη Βουλή. Οι δυνάμεις καταστολής σε πλήρη διάταξη στο γνώριμο ρόλο τους, αυτόν της προάσπισης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Οι συγκρούσεις πολύωρες και εκτεταμένες. Το πολιτικό σύστημα και οι θεσμοί του στο ναδίρ.

Αναμέσα σε όλα όμως, ένα περιστατικό τραγικό που καμιά λέξη δεν μπορεί να το περιγράψει: 3 άνθρωποι νεκροί από αναθυμιάσεις στο υποκατάστημα της Marfin Bank στην οδό Σταδίου που τυλίχθηκε στις φλόγες.

Το κράτος και σύσσωμος ο δημοσιογραφικός συρφετός, χωρίς καμία αιδώ απέναντι στους νεκρούς και τους οικείους τους, μιλούν από την πρώτη στιγμή για δολοφόνους-κουκουλοφόρους, επιχειρώντας να αξιοποίησουν το συμβάν για να κατευνάσουν το ρεύμα κοινωνικής οργής που ξέσπασε, για να αποκαταστήσουν το κουρελιασμένο τους κύρος, για να επιβάλλουν ξανά τον αστυνομικό στρατό κατοχής στους δρόμους, για να καταστείλλουν τις εστίες κοινωνικής αντίστασης και ανυπακοής στην κρατική τρομοκρατία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για το λόγο αυτό τις τελευταίες ώρες οι αστυνομικές δυνάμεις επελαύνουν στο κέντρο της Αθήνας, έχουν προχωρήσει σε εκατοντάδες προσαγωγές και έχουν εισβάλει με πυροβολισμούς και χειροβομβίδες κρότου λάμψης στην αναρχική κατάληψη “χώρος ενιαίας πολύμορφης δράσης” στην οδό Ζαϊμη και στο “στέκι μεταναστών” στην Τσαμαδού προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές (και οι δυο χώροι στα Εξάρχεια). Την ίδια στιγμή, η απειλή της βίαιης αστυνομικής εκκένωσης επικρέμμεται πάνω και από τους υπόλοιπους αυτοοργανωμένους χώρους (καταλήψεις και στέκια) μετά το πρωθυπουργικό διάγγελμα περί εισβολών για τη συλλήψη των “δολοφόνων”.

Οι κυβερνήτες, οι κρατικοί αξιωματούχοι, το πολιτικό προσωπικό, τα τηλεφερέφωνα και οι έμμισθοι κονδυλοφόροι επιχειρούν με τον τρόπο αυτό να καθάρουν το καθεστώς τους και να εγκληματοποιήσουν τους αναρχικούς και κάθε ακηδεμόνευτη φωνή αγώνα. Λες και υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα αυτοί που επιτέθηκαν στην τράπεζα να γνώριζαν πως μέσα υπήρχαν άνθρωποι και ωστόσο να την πυρπόλησαν (εφόσον ισχύει το επίσημο σενάριο). Μάλλον μπερδεύουν τους αγωνιζόμενους ανθρώπους με τους εαυτούς τους, που χωρίς κανένα ενδοιασμό παραδίδουν ολόκληρη την κοινωνία στην πιο βαθιά λεηλασία και υποδούλωση, που υποδεικνύουν στους πραιτοριανούς τους να χτυπάνε ανενδοίαστα και να πυροβολούν στο ψαχνό, που οδήγησαν 3 ανθρώπους στην αυτοκτονία την τελευταία εβδομάδα λόγω χρεών.

Η αλήθεια είναι ότι ο πραγματικός δολοφόνος, ο πραγματικός αυτουργός του σημερινού τραγικού θανάτου των 3 ανθρώπων είναι ο “κύριος” Βγενόπουλος, που με τους γνωστούς εργοδοτικούς εκβιασμούς (απειλή απόλυσης) ανάγκασε τους υπαλλήλους του σε ημέρα απεργίας να εργάζονται στα υποκαταστήματα της τράπεζάς του, ακόμα και σε αυτά, όπως της Σταδίου, απ' όπου θα περνούσε η διαδήλωση. Εκβιασμοί που είναι γνώριμοι σε όλους όσοι βιώνουν καθημερινά την τρομοκρατία της μισθωτής σκλαβιάς. Να δούμε, σήμερα, τι δικαιολογίες θα βρει να ξεφουρνίσει στους οικείους των θυμάτων και σε ολόκληρη την κοινωνία (με το γνωστό σιχαμένο μελιστάλαχτο και σοβαροφανές ύφος του) αυτός ο μεγαλοκεφαλαιούχος, που ορισμένα καθεστωτικά κέντρα τον προωθούν για επόμενο πρωθυπουργό σε κυβέρνηση “εθνικής ενότητας” μετά την αναμενόμενη ολοκληρωτική κατάρρευση του πολιτικού συστήματος.

Αν μπορεί μια απεργία δίχως προηγούμενο να θεωρηθεί δολοφόνος...

Αν μπορεί μια διαδήλωση δίχως προηγούμενο, σε μια κοινωνική κρίση δίχως προηγούμενο, να θεωρηθεί δολοφόνος...

Αν μπορούν ανοιχτοί κοινωνικοί, ζωντανοί και δημόσιοι χώροι να θεωρηθούν δολοφόνοι...

Αν μπορεί το κράτος να απαγορεύει την κυκλοφορία και να επιτίθεται σε διαδηλωτές με το πρόσχημα να συλλάβει δολοφόνους...

Αν μπορεί ο Βγενόπουλος να κρατάει έγκλειστους εργαζόμενους μέσα σε μια τράπεζα, κατ' εξοχήν κοινωνικό εχθρό και στόχο επίθεσης των διαδηλωτών...

...είναι γιατί η εξουσία, ο κατ' εξακολούθηση δολοφόνος, θέλει να καταστείλει στη γέννησή της μια εξέγερση που αμφισβητεί τη λύση μιας ακόμα πιο βάναυσης επίθεσης στην κοινωνία, μιας ακόμα μεγαλύτερης κοινωνικής λεηλασίας από το κεφάλαιο, μιας ακόμα πιο διψασμένης αφαίμαξής μας.

...είναι γιατί το μέλλον της εξέγερσης δε χωρά πολιτικούς και αφεντικά, αστυνομία και ΜΜΕ.

...είναι γιατί πίσω από την πολυδιαφημισμένη “μοναδική” τους λύση, υπάρχει η λύση που δε μιλάει για ρυθμούς ανάπτυξης και ανεργία, αλλά για αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση και ανθρώπινες σχέσεις.

Ας κοιταχτούν λοιπόν ανάμεσά τους τα φυράματα της εξουσίας και του κεφαλαίου, οι παρατρεχάμενοι και οι λακέδες τους για το ποιοι είναι οι δολοφόνοι της ζωής, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας. Και σήμερα και πάντα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

από την ανοιχτή συνέλευση του απογεύματος 5/5/2010 στην κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά

και

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ εργαζόμενης στη “MARFIN”

Ανώνυμη , για ευνόητους λόγους, καταγγελία εργαζόμενης στη MARFIN ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΌΡΗΣΕ ΣΕ ΠΆΡΑ ΠΟΛΛΆ SITES

“Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μύνημα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε … διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην
αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η
διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις
κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους
εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες,
ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που
έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών
και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που
λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και
παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν
φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό
αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της
κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και
πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε
φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να
γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε
κ.Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους
εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από
νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες
και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος
φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους
έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με
τον έξω κόσμο.

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις
κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά “ή δουλεύεις ή απολύεσαι”.

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο
κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα
στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να
περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για
αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που
κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν
ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι
συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ.Βγενόπουλου
προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο
γραφείο.”

[συμφωνα με πληροφορίες οι υπάλληλοι στη Marfin του συγκεκριμενου
καταστήματος παρακαλούσαν απο τις 12 να φύγουν φοβουμενοι ενδεχόμενα
επεισόδια. Διευθυντικό στέλεχος που βρισκόταν σε άλλο κατάστημα τους το
απαγόρευσε. Οταν επεσαν οι μολότοφ οι υπάλληλοι άρχισαν να...
ανεβαίνουν προς τα πάνω. Υπήρχε μια σιδεριά και ήταν κλειδωμένα και δεν
υπήρχε έξοδος κινδύνου. Οι υπάλληλοι ένας ένας πηδούσαν απο τον φωταγωγό
σε διπλανά κτήρια, στην Costa Boda και στο Βασιλόπουλο για να σωθούν
αλλά οι 3 δεν πρόλαβαν, πέθαναν απο τις αναθυμιάσεις."

Συνεχίζουμε τον αγώνα...για να εκδικηθούμε για τα θύματα των αφεντικών, για να ζήσουν οι φίλοι τους και τα παιδιά τους σε ένα καλύτερο κόσμο από αυτόν που τους επιφυλάσσουν!

Ο Καλλιτέχνης τα είπε όλα...

2010-04-28T05:35:00.000-07:00

...εμείς δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα παραπάνω,
μα τίποτα παραπάνω,
τίποτα...πέρα απ' το να απελευθερώσουμε τους Panous που κρύβουμε στα τρίσβαθα της ψυχής μας.

Α!κάντε κλικ στο σύνδεσμο Μετέχνιο.

ambivalent ...feelings...

2010-04-27T05:40:00.000-07:00

Choose life. Choose a job. Choose a career. Choose a family. Choose a fucking big television, Choose washing machines, cars, compact disc players, and electrical tin openers. Choose good health, low cholesterol and dental insurance. Choose fixed- interest mortgage repayments. Choose a starter home. Choose your friends. Choose leisure wear and matching luggage. Choose a three piece suite on hire purchase in a range of fucking fabrics. Choose DIY and wondering who you are on a Sunday morning. Choose sitting on that couch watching mind-numbing sprit- crushing game shows, stuffing fucking junk food into your mouth. Choose rotting away at the end of it all, pishing you last in a miserable home, nothing more than an embarrassment to the selfish, fucked-up brats you have spawned to replace yourself. Choose your future. Choose life...(trainspotting).

Choose your auditorium...