Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

οι αντιφάσεις του ποιητή...(?)

ο έρωτας στον αργαλειό του
δεν σταματάει να μας υφαίνει

κι ας είσαι το υφάδι που όλο κόβεται
κι ας είμαι το στημόνι που ξεβάφει

***

τα πάντα κρέμονται από μια κλωστή
μονάχα ο έρωτας κρέμεται από μια τρίχα


Ν. Χριστιανόπουλος
Μικρά ποιήματα.




οι αντιφάσεις του ποιητή...(?)
τα οξύμωρα του έρωτα(?)
ο ετεροχρονισμός(?)
ή τίποτα από αυτά και τα πάντα(?)

3 σχόλια:

ένα στημόνι είπε...

έρωτας ή τίποτα
φωτιά στον αργαλειό

σμήννεφα είπε...

Εντάξει τότενες. Δις ιζ φορ γιου...


http://www.youtube.com/watch?v=cVgMEsMZdcQ


We must dream of promised lands and fields
That never fade in season
As we move towards no end we learn to die
Red tears are shed on grey.

Ανώνυμος είπε...

ο έρωτας και η ποίηση έρχονται απο εκει που δεν το περιμένεις...