Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

...μύρισε βροχή,
επέστρεψε η εποχή των ποιημάτων...







Τεράστιο το διάστημα
δε μετράται με μηνές ούτε καν με χρόνια
αλλά όπως ταιριάζει
σ' αυτήν την κατηγορία όντων,
με πνευματικές καταστροφές
με ημέρες απόλυτης μοναξιάς
κι ανείπωτης θλίψης
μέρες που απομακρύνονται
και παραμορφώνονται σαν
καταχθόνια φαντάσματα
πίσω απ' τα τείχη του χρόνου.

ΣΑΒΒΑΤΟ

2 σχόλια:

πκ είπε...

καιρός (φθινοπωρινός) ήταν!

αρσεν είπε...

ωπ. καλως την. και νόμιζα ότι μετα το τελευταίο ποστ εκτροχιαστηκες πλήρως από το μπλογκιν...
άντε. καλή συνέχεια....