Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

«… αν τελικά έπρεπε να χαθεί αυτό το παιδί, θα το κρίνει η δικαιοσύνη»*



«ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου είναι ότι δεν σκότωσε κανέναν. Ήταν μια τραγική συγκυρία. Ευρισκόμενος προ του κινδύνου να αντιμετωπίσει επικίνδυνες καταστάσεις πυροβόλησε στον αέρα. Αυτοί που του επιτίθεντο ήταν και το θύμα και ο μάρτυρας και επειδή τα 16άχρονα αυτά δεν είναι σαν τα δικά σας και τα δικά μας, πρέπει να δούμε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά..».


Δηλώνει ο Αλέξης Κούγιας, σήμερα στην Άμφισσα , στη δίκη του δολοφόνου Κορκονέα και είναι σαν να διηγείται το ανέκδοτο με το σχολείο που τα παιδιά που καλούνται να κλείσουν το ρήμα ''πεινάω'':


Λέει λοιπόν το παιδί του βιομηχάνου:


εγώ πεινάω?

εσύ πεινάς.

αυτός πεινάει.

εμείς πεινάμε?

εσείς πεινάτε

αυτοί πεινάνε


Λέει κι ο δικηγόρος Αλέξης Κούγιας στους δικαστές:


το δικό μου παιδί πέθανε?

το δικό σου παιδί πέθανε?

το δικό του/της παιδί πέθανε

το δικό μας παιδί πέθανε?

το δικό σας παιδί πέθανε?

το δικό τους παιδί πέθανε










Λέει και η σμήννεφα:


εμένα θα χτυπήσουν?

εσένα θα χτυπήσουν

αυτόν/ήν θα χτυπήσουν

εμάς θα χτυπήσουν?

εσάς θα χτυπήσουν

αυτούς/αυτές θα χτυπήσουν



ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ ΟΜΩΣ?







*Παλαιά δήλωση του ίδιου.

4 σχόλια:

Utopia είπε...

Ο ισχυρισμός του κατηγορημένου,μου θυμίζει το γνωστό ανέκδοτο της σπασμένης τσαγιέρας:
υποστηρίζει ότι δεν έγινε πραγματικά (δεν ήταν στην πρόθεσή του δλδ η δολοφονία αυτή),και ταυτόχρονα ότι καλώς έγινε.

ksipnistere είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
.sminefa.. είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
.sminefa.. είπε...

το παραπάνω σχόλιο διεγράφη διότι παρέπεμπε σε blog με αναρτήσεις ρατσιστικού περιεχομένου.